Πώς καταλαβαίνεις άν ζείς σύμφωνα μέ τό θέλημα Τού Θεού;

 

Πώς καταλαβαίνεις άν ζείς σύμφωνα μέ τό θέλημα Τού Θεού;

Εάν στεναχωριέσαι, δέν ζείς σύμφωνα μέ τό θέλημά Του.

                           Άγιος Σιλουανός ο Αγιορείτης

Τό θαύμα τής πίστης

 Η πίστη σώζει... καρδιές - Τι έδειξε πολυετής έρευνα

Η πίστη σώζει. Αυτό δεν είναι ούτε υπερβολή ούτε φράση από κάποιο θρησκευτικό κήρυγμα ούτε και απλή προσδοκία ή ελπίδα. Αλλά κάτι παραπάνω. Μια πραγματικότητα που, όπως όλα δείχνουν, φαίνεται να επιβεβαιώνεται από την επιστήμη. Μια πρωτοποριακή έρευνα, μια από τις πρώτες στην Ελλάδα, με επίκεντρο το Σπήλι και τους κατοίκους του χωριού, αποκαλύπτει στοιχεία για τη δύναμη της πίστης, της θρησκευτικότητας και της πνευματικότητας, που δρα ως ασπίδα απέναντι στην αρτηριοσκλήρωση και τις νόσους που σχετίζονται με αυτήν.

Το εκπληκτικό αυτό συμπέρασμα προκύπτει από μια μακροχρόνια μελέτη ομάδας επιστημόνων κυρίως από το Πανεπιστήμιο Κρήτης και άλλα ιδρύματα που βρέθηκαν μπροστά σε ένα ιατρικό παράδοξο. Εκείνο κατοίκων ενός χωριού, του Σπηλίου, που όπως οι περισσότεροι Κρητικοί, λόγω σύγχρονου τρόπου ζωής με τα υψηλά ποσοστά παχυσαρκίας, καπνίσματος, υπέρτασης κ.ά., βρίσκονται στην υψηλή ζώνη κινδύνου και όμως οι ανεβασμένοι δείχτες τους δε συνοδεύονται από την εκδήλωση καρδιαγγειακών νόσων!

Από το 1988

Με την ιατρική αυτή σπαζοκεφαλιά αναμετρήθηκε η ομάδα των ειδικών που, όπως μας εξήγησε ο καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης και εκ των ερευνητών της μελέτης κ. Χρήστος Λιονής, άρχισε να ασχολείται με το θέμα από το 1988. Καταλήγοντας στο απρόσμενο συμπέρασμα ότι δεν είναι τυχαίο που η Κρήτη είναι γεμάτη από ναούς και ξωκκλήσια. Ούτε ότι οι κάτοικοι του νησιού πιστεύουν πως μπορούν να στηριχθούν σε μια δύσκολη στιγμή σε μια υπερφυσική παρουσία και δύναμη για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματά τους και να νιώσουν προστατευμένοι και άρα πιο αισιόδοξοι. Γιατί φαίνεται ότι γνωρίζουν κάτι παραπάνω, υποσυνείδητα, για το πόσο μεγάλη σημασία έχει η πίστη στη ζωή μας.

Οι γυναίκες

Πνευματικά και βιολογικά. Και το ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι ότι οι Κρητικοί δεν έχουν άδικα αναπτύξει αυτή τη σχέση εξάρτησης με τις γυναίκες τους, δίνοντάς τους από τη μινωική εποχή ένα ρόλο που ξεπερνάει τα κλασικά όρια της ανδροκρατίας. Καθότι, αν και δεν έχει ακόμα αποδειχτεί, φαίνεται ότι και ο παράγοντας αυτός συμβάλλει στην καλή υγεία και στην αποφυγή καρδιοπαθειών! Ο γρίφος έμοιαζε προκλητικός και έτσι, μαζί με συναδέλφους τους από τη Σουηδία, οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Κρήτης εξέτασαν τον πληθυσμό της μελέτης τους, με βάση τα πιστοποιητικά θανάτου και άλλα ιατρικά στοιχεία, διαπιστώνοντας ότι ο αριθμός των ασθενών από νοσήματα του κυκλοφορικού ήταν λιγότεροι από εκείνους που θα ανέμενε κανείς. Από τη στιγμή που δεν μπορούσε να διακριβωθεί η ύπαρξη μιας γενετικής αιτίας, οι επιστήμονες άρχισαν να ψάχνουν τους εξωγενείς παράγοντες που θα μπορούσαν να έχουν καταλυτικό ρόλο σε αυτή την ιατρική διαπίστωση. Ενδεχομένως, την ποιότητα του νερού ή τη χρήση βοτάνων της κρητικής γης. Κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα της εξερεύνησης των μονοπατιών της πνευματικότητας και της θρησκευτικότητας που έχει δυναμικό ρόλο στη ζωή των Κρητικών.

Ο μίτος

Γνωρίζοντας ήδη τις σημαντικές μελέτες του καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Αντώνη Καφάτου για τις ευεργετικές συνέπειες της νηστείας και των διατροφικών συνηθειών που επικεντρώνονται σε ωφέλιμα για τον οργανισμό και χαμηλά σε λιπαρά φαγητά τις ημέρες της Σαρακοστής, η ομάδα άρχισε να ξεδιπλώνει το κουβάρι μελετώντας τις συνήθειες του πληθυσμού του Σπηλίου με ερωτηματολόγια και εξετάζοντας πιθανούς συντελεστές (προσδιοριστές) της αρτηριοσκλήρωσης. Όπως μας εξήγησε ο κ. Λιονής, αυτοί περιελάμβαναν τη διερεύνηση σακχαρώδους διαβήτη και υπέρτασης, τον προσδιορισμό της κορτιζόνης στο αίμα και την εκτίμηση του λεγόμενου πάχους μέσου χιτώνα της καρωτίδας. Κάνοντας διασταυρώσεις με το ιστορικό των κατοίκων της περιοχής, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα άτομα με ισχυρή θρησκευτικότητα και πνευματικότητα είχαν λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν έμμεσους δείκτες αρτηριοσκλήρωσης ή νοσημάτων που έχουν σχέση με αυτήν!

Η επιστημονική ομάδα

Η διαδικασία της μελέτης, στην οποία συμμετείχαν ο κ. Χρήστος Λιονής, ο κ. Δημήτριος Ανυφαντάκης και ο κ. Εμμανουήλ Κ. Συμβουλάκης από την Κλινική Κοινωνικής και Οικογενειακής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, ο κ. Δημοσθένης Β. Παναγιωτάκος από το Τμήμα Διατροφής και Διαιτολογίας του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου Αθηνών, ο κ. Δημήτριος Τσέτης από το Τμήμα Ακτινολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, ο κ. Ηλίας Καστανάς από Εργαστήριο Πειραματικής Ενδοκρινολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, η Βρετανίδα ψυχολόγος κ. Σου Σέα και η κ. Μαρία Βενιχάκη από το Τμήμα Κλινικής Χημείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, ήταν αρκετά περίπλοκη και συστηματική σε βάθος χρόνου.

Η κλίμακα Αντονόφκσι και η πνευματικότητα

Η πηγή έμπνευσης της διερεύνησης της επίδρασης της θρησκευτικότητας και της πνευματικότητας στην υγεία ήταν η διαφορετική προσέγγιση στην ιατρική από έναν Ισραηλινό επιστήμονα που προκάλεσε το ενδιαφέρον του κ. Χρήστου Λιονή. Ο Άαρον Αντονόφκσι υποστήριζε ότι η ιατρική κοιτάζει μόνο τους αρνητικούς παράγοντες και δε βλέπει ανάστροφα το όλο θέμα εστιάζοντας σε όσους ανθρώπους, αν και βρίσκονται στη ζώνη υψηλού κινδύνου, έχουν καλύτερη υγεία. Η θεωρία του γνωστή ως «salutogenesis», από το λατινικό salute που σημαίνει υγεία και το ελληνικό «γένεσις», ρίχνει το βάρος στη γένεση της υγείας και όχι στη γένεση της ασθένειας.

Η επίδραση που άσκησε ο Αντονόφκσι ήταν πολύ έντονη και ειδικά μετά τη δημιουργία μιας κλίμακας που ονομάστηκε κλίμακα «συνοχής», η οποία έχει σαν σημείο αναφοράς την πεποίθηση πολλών ανθρώπων ότι όλα είναι διαχειρίσιμα και αντιμετωπίσιμα. Σύμφωνα με τη διαβάθμιση της κλίμακας, όσο πιο ψηλός είναι ο αριθμητικός δείκτης τόσο μικρότερη είναι η πιθανότητα για το υποκείμενο της έρευνας να αναπτύξει μια νόσο. Ο κ. Λιονής γνώρισε τη θεωρία, εντυπωσιάστηκε από αυτήν και άρχισε να τη μελετάει διακρίνοντας δυο πράγματα. Ότι οι Κρητικοί έχουν ισχυρή την πεποίθηση πως η πίστη μπορεί να τους βοηθήσει στην αντιμετώπιση των προβλημάτων τους και κατά δεύτερον διέκρινε τον ισχυρό ρόλο που παίζει ο παράγοντας «γυναίκα» στη ζωή των κατοίκων του νησιού, ήδη από τη μινωική εποχή, ως πηγή έμπνευσης και δύναμης για τον άντρα που μπορεί να λύσει προβλήματα με το θετικό της μυαλό.

«Γιατί λοιπόν να μην το ψάξουμε;», ήταν ο μάλλον αυτονόητος πειρασμός που γέννησε την αρχή της έρευνας στο Σπήλι. Αρχικά το 1988, με τη μελέτη SPILI I, και στη συνέχεια με το SPILI ΙΙ και ΙΙΙ, που δημοσιεύτηκε αυτές τις ημέρες στην ιατρική επιθεώρηση «Hormones». Χρησιμοποιώντας την κλίμακα συνοχής του Αντονόφκσι, σε συνδυασμό με την κλίμακα θρησκευτικότητας και πνευματικότητας που είχε διαμορφωθεί στο εξωτερικό και προσαρμοστεί στην Ελλάδα, και βεβαίως συσχετίσεις με το ιατρικό ιστορικό των ανθρώπων που μετείχαν στην έρευνα, ξεκίνησε η μελέτη μέσα από ειδικά ερωτηματολόγια και προχώρησε στην εξέταση των δεικτών στο αίμα και στα αγγεία. Η παρακολούθηση του πληθυσμού στο Σπήλι για δυο δεκαετίες ανέδειξε τη στενή σχέση των θρησκευτικών πεποιθήσεων και της ελπίδας στη βοήθεια μιας πνευματικής δύναμης όχι μόνο με την καταπολέμηση του στρες αλλά και την προφύλαξη από ασθένειες-μάστιγες της εποχής. Και το κυριότερο, από πληθυσμούς που θα είχαν κάθε ιατρικό λόγο να αναπτύξουν μια καρδιοαγγειακή νόσο λόγω του ακολουθούμενου τρόπου ζωής.

Αναζητώντας τις απαντήσεις

Το αυτονόητο βέβαια ερώτημα είναι «γιατί» παρατηρείται αυτό το «θαύμα της πίστης». Η απάντηση βρίσκεται σε υποθετικό επίπεδο, καθότι η έρευνα στο Σπήλι δεν έχει προχωρήσει τόσο βαθιά, ώστε να φτάσει στο κυτταρικό επίπεδο. Όλα όμως καταδεικνύουν μια άμεση σχέση του μυαλού με το σώμα και κυρίως την καρδιά. Σύμφωνα με τον κ. Λιονή, η αισιοδοξία των ανθρώπων ότι μπορούν να αντιμετωπίσουν οποιοδήποτε κακό μπορεί να τους συμβεί με τη βοήθεια της πνευματικής δύναμης φαίνεται ότι μπορεί να μειώσει το στρες μέσω ενός συστήματος που ελέγχεται από τον εγκέφαλο και καταλήγει στα επινεφρίδια, μειώνοντας τη φλεγμονή που προκαλείται από την υπερέκκριση κορτιζόνης και κατεχολαμινών. Η έρευνα βεβαίως συνεχίζεται και αυτή τη στιγμή γίνεται προσπάθεια να συσχετιστούν τα συμπεράσματα με αντίστοιχες ερευνητικές προσπάθειες, κυρίως Νορβηγών επιστημόνων, που έχουν επίσης διακρίνει μια στενή σχέση μεταξύ της θρησκευτικότητας και της αρτηριακής υπέρτασης.

Του Σταύρου Μουντουφάρη

ΕΔΩ

Έχουν λέει παράδοση να φτύνουν χριστιανούς, εκκλησίες και μοναστήρια...

Αόρατοι νόμοι.

 

Είναι περίεργο πώς ανταποδίδονται κάποιες πράξεις μας, κάποια λόγια μας. Είναι περίεργο τό τί νόμοι αόρατοι ενεργούν στόν κόσμο μας!

«Είχα έναν συνταξιούχο που πάντα μας κορόιδευε εμάς τούς ιερείς: τι κάνετε, κλέφτες, στα σπίτια των ανθρώπων; Συγκρατήθηκα να μην του απαντήσω, αλλά μου τελείωνε η υπομονή μου συναισθηματικά στο τέλος τής μέρας. Μερικές φορές του εξηγούσα ότι δεν ζητάμε από κανένα χρήμα, γιά να αγιάζουμε τα σπίτια, να ευλογούμε ανθρώπους και τόπους  πάμε . Κάποτε κάθισα 10 λεπτά για να του εξηγήσω.

 Εκατοντάδες καθαροί και λαμπεροί άνθρωποι και ένας τρελός ήταν αρκετός για να μου χαλάσει τη μέρα.

 Ο δάσκαλος μου έλεγε: ας σταματήσουμε να τον καλούμε.  Αλλά εγώ: να τόν καλούμε, μπορεί  να επιστρέψει στον Θεό.

 Φέτος, λέμε, πού είναι ;Τελικά, ο άντρας απαντά.  Είχε πάθει ένα πολύ σοβαρό εγκεφαλικό.  Η γλώσσα του κρεμόταν έξω από το στόμα του.  Δέκα φορές φίλησε τον ξύλινο σταυρό.  Δεν μπορούσε να εκφραστεί, αλλά δάκρυα κυλούσαν από τα μάτια του.  Ξέσπασα κι εγώ σε κλάματα.  Τον πήρα στην αγκαλιά μου.  «Ήρθαν οι κλέφτες μωρό μου».  Ο άντρας ξέσπασε σε κλάματα.  Άφησε, πάτερ, να σε συγχωρήσει η Μητέρα του Θεού για τα θανάσιμα αμαρτήματά σου.

 Ο άντρας δεν με άφηνε να φύγω.  Τι απόσταση, τι χωρισμός;

 Πόσο απείρως μας αγαπά ο Θεός και δεν μας αφήνει να πέσουμε στην κόλαση, αλλά επιτρέπει λίγο πόνο στη γη, για να πλύνουμε τις ψυχές μας με δάκρυα.» 

Ιερέας: Ιωάννης Ιστράτης

{απ΄ εδώ}

Εβραίες, μουσουλμάνες , καλόγριες>>>> όλα γιά τίς θρησκείες...Γιατί μαλώνουν τελικά !!!!

 

Η Εβραϊκή θρησκεία έχει ελάχιστες διαφορές από το Ισλάμ. Αν δεν ήταν το θέμα της Παλαιστίνης μια χαρά φιλαράκια θα ήταν κατά της δύσης και οι δύο.

Ορθόδοξες εβραϊκές γυναίκες στο Ισραήλ λέγονται «Neshot Ha Shalim» καλύπτονται με Νικάμπ κ μπούρκες.

Καί οί μουσουλμάνες.

Μουσουλμάνες

Καί βέβαια, οί ορθόδοξες καλόγριες.

Νά καί οί καθολικές καλόγριες.

!!!!!!

Ο Νεοναζισμός μετέτρεπε την Ορθοδοξία σε αίρεση...ο αυτοανακηρυχθείς «Πατριάρχης» Φιλάρετος της Ουκρανίας «ευλογεί» μια τεράστια «εικόνα» του Αγίου Γεωργίου με δαιμονικό συμβολισμό!!!

 

12 Οκτωβρίου του 2018, ο αυτοανακηρυχθείς «Πατριάρχης» Φιλάρετος επισκέφθηκε τον «Καθεδρικό Ναό της Μεταμορφώσεως» στην περιοχή Τερνοπόλ της δυτικής Ουκρανίας για να «ευλογήσει» μια τεράστια «εικόνα» του Αγίου Γεωργίου.

 Ωστόσο, η εν λόγω «εικόνα» δεν είναι μια πραγματική εικόνα αλλά ένα μνημείο ιεροσυλίας στην αμαρτία του εθνοφυλετισμού και του ναζισμού και έχει περισσότερα κοινά με δαιμονικό συμβολισμό παρά με την Ορθόδοξη εικονογραφία.

Η τοιχογραφία απεικονίζει τον Άγιο Γεώργιο ο οποίος αντί να πατάει έναν δράκο -σύμβολο του διαβόλου- κάτω από το άλογό του, λογχίζει έναν μεγαλοπρεπή δικέφαλο αετό -σύμβολο όχι μόνο των χρισμένων μοναρχών και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας αλλά και της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και πολλών άλλων Ορθόδοξων πολιτισμών, συμπεριλαμβανομένου του Οικουμενικού Πατριαρχείου!.[1]

Στο βάθος της πάνω δεξιάς γωνίας απεικονίζονται τα καμένα ερείπια του Διεθνούς Αεροδρομίου Donetsk Sergei Prokofiev. Η υποστηριζόμενη από τη Δύση επανάσταση Μαϊντάν (που εκτελέστηκε με τη βοήθεια των νεοναζί) απεικονίζεται στην πάνω αριστερή πλευρά. Πολλά ναζιστικά σύμβολα, συμπεριλαμβανομένου του αγκιστριού του λύκου [Wolfsangel] που χρησιμοποίησαν τα SS, καθώς και η κοκκινόμαυρη σημαία της «Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών / Ουκρανικού Αντάρτικου Στρατού», η οποία κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου πολέμησε μαζί με τον στρατό του Χίτλερ και τα SS. Απεικονίζονται επίσης τουφέκια.

Υπάρχουν πολλά προβληματικά σημεία σε αυτήν τη δαιμονική τοιχογραφία: εθνικιστική, ναζιστική, δαιμονική, σατανική, είναι περιγραφές που έρχονται στο νου.

Διαβάστε ΕΔΩ

"Ἡσίοδον γάρ καί Ὅμηρον... οὗτοι δέ εἰσι οἱ ποιήσαντες θεογονίην Ἕλλησι .."

"Ἡσίοδον γὰρ καὶ Ὅμηρον... οὗτοι δέ εἰσι οἱ ποιήσαντες θεογονίην Ἕλλησι καὶ τοῖσι θεοῖσι τὰς ἐπωνυμίας δόντες καὶ τιμάς τε καὶ τέχνας διελόντες καὶ εἴδεα αὐτῶν σημήναντες." ΗΡΟΔΟΤΟΣ Ἱστορίαι {2,53} 

Παλιά, όπως άκουσα στη Δωδώνη, σε όλες τους τις θυσίες οι Πελασγοί προσεύχονταν στους θεούς, χωρίς όμως να προφέρουν για κανέναν τους όνομα ή επωνυμία: αυτά τα πράγματα δεν τα είχαν ακούσει ακόμη· ...Αφού όμως πέρασε πολύς καιρός, έμαθαν οι Πελασγοί τα ονόματα των θεών, τα οποία ήρθαν από την Αίγυπτο, τόσο των άλλων όσο και του Διόνυσου, που όμως το έμαθαν πολύ αργότερα· και αφού πέρασε κι άλλος καιρός, ζήτησαν από το μαντείο της Δωδώνης χρησμό για τα ονόματα: γιατί το μαντείο αυτό θεωρείται ότι είναι το αρχαιότερο στην Ελλάδα, και την εποχή εκείνη ήταν το μόνο.  Όταν λοιπόν ρώτησαν οι Πελασγοί τη Δωδώνη, να πάρουν ή όχι τα ονόματα αυτά που προέρχονταν από τους βαρβάρους, το μαντείο τούς απάντησε να τα χρησιμοποιήσουν. Και από την εποχή εκείνη οι Πελασγοί χρησιμοποιούσαν πια στις θυσίες τους τα ονόματα των θεών. Ύστερα οι Έλληνες τα πήραν από τους Πελασγούς.

Αλλά το πώς γεννήθηκε ο κάθε θεός, αν όλοι οι θεοί υπήρχαν ανέκαθεν και τί λογής ήταν η εξωτερική τους εμφάνιση, οι Έλληνες, ώς χτες ακόμη, που λέει ο λόγος, δεν ήξεραν.  Γιατί έχω τη γνώμη ότι ο Ησίοδος και ο Όμηρος έζησαν όχι περισσότερα από τετρακόσια χρόνια πριν από μένα, και αυτοί ήταν που δημιούργησαν για τους Έλληνες τη γενεαλογία των θεών, που έδωσαν στους θεούς τις επωνυμίες τους, που τους μοίρασαν τιμές και ασχολίες και καθόρισαν τη μορφή του καθενός. 

Όσο για τα μαντεία, το ελληνικό και της Λιβύης, οι Αιγύπτιοι αφηγούνται την ακόλουθη ιστορία. Οι ιερείς του Δία του Θηβαίου μού είπαν ότι οι Φοίνικες άρπαξαν δύο ιέρειες από τη Θήβα και μαθεύτηκε ότι τις πούλησαν, τη μια στη Λιβύη, την άλλη στην Ελλάδα· αυτές οι γυναίκες είναι που ίδρυσαν πρώτες τα μαντεία στους τόπους που ανέφερα. 
Αυτά λοιπόν μου είπαν οι Θηβαίοι ιερείς· αλλά οι προφήτισσες της Δωδώνης λένε τα ακόλουθα: δυο μαύρες περιστέρες πέταξαν από τη Θήβα της Αιγύπτου, και πήγαν η μια στη Λιβύη, η άλλη κοντά τους·  η δεύτερη αυτή πήγε και κάθισε σε μια ιερή βελανιδιά και μίλησε με φωνή ανθρώπινη και είπε ότι έπρεπε να ιδρύσουν εκεί μαντείο του Δία, και οι Δωδωναίοι θεώρησαν ότι τούτο ήταν γι᾽ αυτούς θεϊκό άγγελμα, και έπραξαν ανάλογα. 

Όσο για μένα, έχω σχετικά με αυτά την ακόλουθη γνώμη. Αν πράγματι οι Φοίνικες πήραν τις άγιες γυναίκες και τις πούλησαν, τη μια στη Λιβύη και την άλλη στην Ελλάδα, νομίζω ότι η γυναίκα αυτή της σημερινής Ελλάδας, της ίδιας δηλαδή χώρας που παλαιότερα ονομαζόταν Πελασγία, πουλήθηκε στη Θεσπρωτία· ύστερα, δούλη σ᾽ αυτόν τον τόπο, κάτω από τη βελανιδιά που φύτρωσε εκεί, ίδρυσε το ιερό του Δία, αφού ήταν εύλογο, μια που υπηρετούσε το ιερό του Δία στη Θήβα, εδώ όπου ήρθε να έχει ανάμνηση αυτού του γεγονότος.  Ύστερα εγκαινίασε το μαντείο αμέσως μόλις έμαθε την ελληνική γλώσσα. 

Έχω πάντως τη γνώμη ότι περιστέρες τις είπαν οι Δωδωναίοι αυτές τις γυναίκες επειδή ήταν βάρβαρες και η ομιλία τους τούς φαινόταν σαν τη φωνή των πουλιών.  Πέρασε όμως καιρός, και λένε ότι η περιστέρα μίλησε με φωνή ανθρωπινή, αφού εκφράστηκε με τρόπο κατανοητό γι᾽ αυτούς· όσο όμως μιλούσε βαρβαρικά, αυτοί έπαιρναν την ομιλία της για φωνή πουλιού: γιατί πώς είναι δυνατόν περιστέρα να μιλάει με ανθρωπινή φωνή; Όσο για τα λεγόμενά τους ότι η περιστέρα ήταν μαύρη, δείχνουν μ᾽ αυτά ότι η γυναίκα ήταν Αιγυπτία.

Αὐτὸς εἶναι ὁ παπικὸς θρόνος...!!!!

Αὐτὸς εἶναι ὁ παπικὸς θρόνος. Ἐὰν τὸν δείξετε στοὺς χριστιανοὺς θὰ διαπιστώσετε ὅτι ἕνα εὔκολο 99% ΔΕΝ ΕΧΕΙ ἰδέα γι᾽ αὐτό.
Κατὰ τὰ ἄλλα ἔχουν καὶ ἄποψη καὶ πολλὲς φορὲς κουνᾶνε καὶ τὸ δάχτυλο μὲ αὐστηρότητα.
ΠΗΓΗ 
 Αυτή είναι η εγκατάσταση που συνοδεύει το θρόνο που βρίσκεται στο Αίθουσα Ακροατηρίου Paul IV, στο εσωτερικό του Βατικανού.Ολοκληρώθηκε το 1971, αυτή η χάλκινη δομή είναι, τουλάχιστον επισήμως, μια γλυπτική αναπαράσταση της ανάστασης του Χριστού (η σκηνή δείχνει μια εικόνα που εμφανίζεται σ΄ ένα σκοτεινό χώρο  από μια θάλασσα χάους). Σύμφωνα με τον δημιουργό του, ο Ιταλός γλύπτης Pericle Fazzini , αυτό το κομμάτι, Resurezzione , αντιπροσωπεύει "τον Χριστό που αναδύεται από έναν κρατήρα που ανοίγει με μια πυρηνική βόμβα, μια άγρια ​​έκρηξη, μια δίνη βίαιης   ενέργειας"...ένα είδος σατανικού βωμού που ενισχύει την πιθανότητα ότι η Καθολική Εκκλησία είναι πραγματικά μια οργάνωση του κακού.

 

ΠΕΡΙ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ...

ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΠΑΤΕΡΑΚΗ