Γιατί πίνουμε την ακριβότερη μπίρα στην Ευρώπη

Την ακριβότερη μπίρα σε όλη την Ευρώπη πίνουμε στην Ελλάδα. Οι συνθήκες μονοπωλίου που επικρατούν στην αγορά του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, την οποία ελέγχει κατά 82% η Αθηναϊκή Ζυθοποιία, δεν επιτρέπουν ούτε να έρθουν νέες μάρκες και ποιότητες μπίρας στη χώρα μας αλλά ούτε και να αναπτυχθούν νέες επιχειρήσεις που επί ματαίω προσπάθησαν τα τελευταία χρόνια να εισαγάγουν ή να παραγάγουν νέες μπίρες.

Τον λόγο τώρα έχει η Επιτροπή Ανταγωνισμού καθώς στα γραφεία της βρίσκονται φάκελοι με καταγγελίες τόσο βιομηχάνων της μπίρας όσο και των εμπόρων που αισθάνονται δέσμιοι του μονοπωλίου. Οι τελευταίοι έχουν καταγγείλει συγκεκριμένες περιπτώσεις εκβιασμών, άνισης μεταχείρισης μεταξύ εμπόρων και κατάχρησης της θέσης ισχύος που κατέχουν οι ισχυροί του κλάδου.

Σύμφωνα με πληροφορίες μας η Επιτροπή Ανταγωνισμού έχει ήδη οδηγηθεί σε συγκεκριμένα συμπεράσματα για τη λειτουργία της αγοράς μπίρας, τα οποία προσπαθεί να θωρακίσει με νομικά επιχειρήματα.

Εν αναμονή των πορισμάτων της Επιτροπής Ανταγωνισμού για άλλους τομείς επιχειρηματικής δραστηριότητας - όπως αυτός του γάλακτος - η υπόθεση της μπίρας θα κλείσει κατά πάσα πιθανότητα τον προσεχή Σεπτέμβριο. Ωστόσο αυτό που ενδιαφέρει τον καταναλωτή δεν είναι ο εμπορικός πόλεμος αλλά οι συνέπειες για τον ίδιο, κυρίως η τιμή στην οποία καλείται να πληρώσει το συγκεκριμένο προϊόν.

Ο Ελληνας πληρώνει την «πράσινη» μπίρα ακριβότερα κατά 60% από τον Ολλανδό. Σύμφωνα με στοιχεία αυτής της εβδομάδας στην αλυσίδα σουπερμάρκετ Albert Heign της Ολλανδίας η φιάλη Heineken (0,5) πωλείται 62 λεπτά όταν στα ράφια των ελληνικών σουπερμάρκετ διατίθεται στην τιμή των 99 λεπτών(!!!).

Πέραν της τιμής, ο καταναλωτής επιβαρύνεται και σε έναν άλλον τομέα: το αυταρχικό καθεστώς στα σημεία πώλησης που έχουν επιβάλει οι δύο μεγάλες πολυεθνικές έχει ως συνέπεια να μη βρίσκει ο καταναλωτής όλα τα προϊόντα.

Και αυτό διότι από τους μεγάλους ασκείται άμεση απειλή ότι αν μπουν τα προϊόντα μικρότερων εταιρειών θα σταματήσει η συνεργασία. Ετσι ο καταναλωτής οδηγείται ως πρόβατο επί σφαγή στα ακριβότερα προϊόντα των πολυεθνικών κολοσσών.
«Πρόκειται για εμπορικό πόλεμο, και μάλιστα με τα πιο ανορθόδοξα μέσα. Μια ανορθόδοξη εμπορική αντιπαράθεση, όπου χρησιμοποιούνται όλα τα μέσα για να φύγει ο τζίρος του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ που ξοδεύουν οι Ελληνες κάθε χρόνο για μπίρα από συγκεκριμένες εταιρείες».
«Η λειτουργία της αγοράς μπίρας δεν δείχνει να υπακούει σε κανέναν σοβαρό κανόνα. Μοιάζει σαν ένα τσιφλίκι που το αφεντικό του δεν αναγνωρίζει την έννομη τάξη και τους επίσημους κανόνες παιχνιδιού» λέει ο κ. Δημ. Πολιτόπουλος, διευθύνων σύμβουλος της Ζυθοποιίας Μακεδονίας - Θράκης, που παράγει την μπίρα Βεργίνα.
Σήμερα στην εγχώρια αγορά κυριαρχούν οι πολυεθνικές επιχειρήσεις: η ολλανδική Αθηναϊκή Ζυθοποιία ελέγχει το 82% και η βρετανική Scottish & Newcastle ελέγχει το 11% της αγοράς, αφήνοντας ψίχουλα για τους μικρούς εισαγωγείς και παραγωγούς. Ακόμη και στην υπό ανάπτυξη αλβανική αγορά παράγονται τέσσερις τοπικές μπίρες, ενώ στη Βουλγαρία οι τοπικές μπίρες είναι 18.

Για να μη μιλήσει κανείς για την Αγγλία και τη Γερμανία όπου οι εθνικές μπίρες είναι 800 και 1.400 αντίστοιχα.
Η ολλανδική εταιρεία, που παράγει - εκτός των άλλων - την μπίρα Heineken, δέχθηκε προσφάτως ένα ισχυρό ράπισμα από την Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η τελευταία απεφάνθη ότι η βιομηχανία μπίρας πρέπει να καταβάλει ποσό 219 εκατομμυρίων ευρώ για νόθευση του ανταγωνισμού.

Ενδιαφέρον είναι ένα ακόμη γεγονός: προ τριετίας η Επιτροπή Ανταγωνισμού της Γαλλίας επέβαλε στην ολλανδική εταιρεία Heineken και στη βρετανική Scottish & Newcastle συγκεκριμένες οικονομικές και εμπορικές ποινές για παραβίαση των κανόνων ανταγωνισμού της αγοράς. Προσφάτως ήλθε και το μεγάλο πρόστιμο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
* Η ιστορία τής ελληνικής μπίρας
Από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους και την εκχώρηση από τους Βαυαρούς στον Φιξ του αποκλειστικού δικαιώματος παραγωγής και διάθεσης του εθνικού ποτού των Γερμανών στην Ελλάδα, η αγορά δεν μπόρεσε ποτέ να λειτουργήσει σε ένα πραγματικά ανταγωνιστικό καθεστώς. Από τη γέννησή της ως σήμερα εξακολουθεί να λειτουργεί μονοπωλιακά.
Για την ιστορία αξίζει να πούμε ότι το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής μπίρας ήταν του Ιωάννη Φιξ στο Κολωνάκι, το 1864.

Ο Ιωάννης Φιξ δεν ήταν ο μόνος που ασχολούνταν με την παραγωγή της, φαίνεται όμως ότι ήταν ο καλύτερος αφού ο βασιλιάς τον προτιμούσε.

Τόσο μάλιστα ώστε να του παραχωρήσει το μονοπώλιο, η ισχύς του οποίου έληξε το 1963!
Παράλληλα με τον Φιξ είχαν ιδρυθεί σε διάφορες πόλεις μικρά χειροκίνητα ζυθοποιεία, κυρίως από Γερμανούς. Ολα όμως έκλεισαν σύντομα.

Το 1893 ο διάδοχος του Ιωάννη, Κάρολος Φιξ, μετέφερε το εργοστάσιο στη λεωφόρο Συγγρού, το οποίο ήταν πολύ σύγχρονο για την εποχή εκείνη.

Ακόμη ένας Ελληνας, ο Μιλτιάδης Κλωναρίδης, έφτιαξε μια μικρή ζυθοποιία που δυστυχώς έκλεισε γρήγορα (1906). Παρομοίως η ισραηλιτική «Ολυμπος» στη Θεσσαλονίκη και η ελληνική «Νάουσα» δεν μπόρεσαν να αντεπεξέλθουν στον ανταγωνισμό. Τελικά η ζυθοποιία του Φιξ λόγω κακής διαχείρισης πτώχευσε, παραμένοντας στη λεωφόρο Συγγρού ένα μεγάλο και άδειο κτίριο.
Με τη λήξη του μονοπωλίου παραγωγής μπίρας του Φιξ ιδρύεται η Αθηναϊκή Ζυθοποιία. Ενας έλληνας επενδυτής από το Σουδάν συνεργάζεται με την ολλανδική οικογένεια Heineken και αποκτά δικαιώματα παραγωγής και διάθεσης της μπίρας Amstel.

Δημιουργεί στη συνέχεια ένα μικρό ζυθοποιείο στη λεωφόρο Κηφισού και προσπαθεί να εισέλθει στην αγορά. Συναντά πάμπολλα εμπόδια, η οικογένεια Φιξ αντιστέκεται με όλα τα μέσα... Η ιστορία θα επαναληφθεί αρκετά χρόνια αργότερα με θύτη το πρώην θύμα: η Αθηναϊκή Ζυθοποιία από διωκόμενος γίνεται διώκτης επιβάλλοντας το πιο αυταρχικό καθεστώς στην αγορά μπίρας... Σήμερα στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται αρκετές παραγωγικές και εμπορικές επιχειρήσεις μπίρας, που όμως βρίσκονται κάτω από τον ίσκιο της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας.
Η σημαντικότερη επιχείρηση μπίρας στην Ελλάδα είναι η Αθηναϊκή Ζυθοποιία, που παράγει και εισάγει τις μπίρες Amstel, Heineken, Αλφα, Fischer, Furstenbrau, Marathon, Shandy Rock και Zorbas και έχει μερίδιο αγορά 82%.

Ακολουθεί η Scottish & Newcastle, που παράγει και εισάγει τις μπίρες Mythos, Mythos Red, Kaiser, Foster's, Guinness, Kilkenny, Henninger και Bulmers Original και έχει μερίδιο αγοράς 11%.

Η αμιγώς ελληνικών συμφερόντων Ζυθοποιία Μακεδονίας - Θράκης παράγει την μπίρα Βεργίνα και ελέγχει το 3% της αγοράς.

Ο κύκλος κλείνει με τη Ζυθοποιία Αταλάντης, η οποία παράγει φασόν Amstel αλλά και Lowenbraw και Stella Artois.
Στον κύκλο βεβαίως κυρίαρχη είναι η θέση της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας που είναι και ο μεγάλος προμηθευτής.
* Μια αποκαλυπτική εμπειρία
Αποκαλυπτική των εμποδίων που τίθενται στην ομαλή λειτουργία του ανταγωνισμού είναι η καταγγελία του 48χρονου κ. Στ. Τασιούλη, χονδρεμπόρου στην περιοχή του Εβρου. Ο ίδιος ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2006 να δουλεύει με την μπίρα Βεργίνα. «Ως εκείνη τη στιγμή, που δούλευα μόνο με την Αθηναϊκή Ζυθοποιία, ήμουν το αγαπημένο παιδί. Με το που ξεκίνησα να δουλεύω και τη Βεργίνα, είχα πρόβλημα» λέει μιλώντας προς «Το Βήμα» ο κ. Τασιούλης προσθέτοντας: «Η Αθηναϊκή Ζυθοποιία δεν θέλει να έχει αντίπαλο. Και αν αντιδράσεις, κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να σε σβήσουν από τον χάρτη. Δεν σέβονται τον ανταγωνισμό».
* Τα όπλα σωφρονισμού
Ποια είναι όμως τα όπλα για τους απείθαρχους συνεργάτες της;
Πρώτον, κόβει την πίστωση. Συνήθως δίνει μια πίστωση ενός μήνα, ενώ σε κάποιους καλούς συνεργάτες η συγκεκριμένη πίστωση φθάνει ως και τους τρεις μήνες. «Η πάγια τακτική ήταν να μας δίνεται μια ικανοποιητική πίστωση για 10 συρόμενα φορτία με 28 παλέτες» λέει ο κ. Τασιούλης. Και προσθέτει: «Σήμερα όλα αυτά έχουν κοπεί. Με ετήσιο τζίρο της τάξεως του ενός εκατομμυρίου ευρώ, στις πρώτες τέσσερις χιλιάδες ευρώ χρέος ζητούν να εξοφλήσω αλλιώς δεν μου παραδίδουν εμπόρευμα».
Δεύτερον, δεν ανανεώνουν τα ληγμένα προϊόντα. Κατά πάγια τακτική των εταιρειών, όταν ένα προϊόν δεν «τραβιέται» - με αποτέλεσμα να λήγει στο ψυγείο ή στην αποθήκη του χονδρεμπόρου -, η εταιρεία το ανανεώνει με καινούργιο. «Αυτή τη στιγμή έχω χίλια κιβώτια με ληγμένη μπίρα Αλφα και δεν μου τα ανανεώνουν» σημειώνει, προσθέτοντας «ο μόνος τρόπος είναι να τους κυνηγήσω κι εγώ αξιώνοντας αποζημιώσεις, βασιζόμενος κυρίως στο γεγονός ότι στο παρελθόν δέχονταν τις επιστροφές».
* Η μάχη των... ψυγείων
Υπάρχουν σημεία πώλησης όπου είναι αδύνατον να τοποθετηθούν δύο ψυγεία. Ο λόγος για τα ψυγεία που βλέπουμε σε περίπτερα και ψιλικατζίδικα της γειτονιάς, όπου διατίθενται μπίρες, αναψυκτικά και νερά. Για να προστατευθεί ο ανταγωνισμός ο νομοθέτης έχει επιβάλει την εκχώρηση ποσοστού 30% του ψυγείου - που έχει τοποθετήσει η άλφα εταιρεία - σε προϊόντα των ανταγωνιστών της. Τη διάταξη αυτή οι ισχυροί του κλάδου την αγνοούν. Οι συνεργάτες τους χονδρέμποροι λένε στους εξαρτημένους μικροπωλητές: «Αν θες να συνεχίσουμε τη συνεργασία, πάψε να τοποθετείς στο ψυγείο μου προϊόντα άλλων εταιρειών αλλιώς θα σου πάρω το ψυγείο».
Βεβαίως πάντα υπάρχει η δύναμη του χρήματος: υπάρχουν περιπτώσεις που οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού, προκειμένου να τοποθετήσουν και δεύτερο ψυγείο - όταν αυτό απαγορεύεται - δείχνουν διατεθειμένοι να πληρώσουν πρόστιμα στις δημοτικές αρχές ως και 1.200 ευρώ.
Αξίζει στο σημείο αυτό να αναφερθεί ότι η σύρραξη έχει γενικευθεί γύρω από τα ψυγεία. Στα σημεία λιανικής πώλησης δεν συγκρούονται μόνο οι ζυθοποιίες. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τις εταιρείες αναψυκτικών. Οι τιμές στην Ελλάδα και στην Ολλανδία
Η κυριαρχία της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας έχει ως αποτέλεσμα στην Ελλάδα η μπίρα να είναι είδος πολυτελείας όταν σε όλη την Ευρώπη οι τιμές είναι χαμηλότερες.

Για παράδειγμα σε καμία ευρωπαϊκή χώρα το εργοστάσιο δεν πουλάει τη Heineken τόσο ακριβά όσο στην Ελλάδα. Αποκαλυπτικό είναι το παρακάτω γεγονός: στην αλυσίδα σουπερμάρκετ Albert Heign της Ολλανδίας η φιάλη Heineken (0,5) πωλείται 62 λεπτά όταν στα ράφια των ελληνικών σουπερμάρκετ διατίθεται στην τιμή των 99 λεπτών.

Με δυο λόγια στην Ελλάδα οι Ολλανδοί πωλούν την μπίρα τους 60% ακριβότερα...
Ανάλογη είναι η σύγκριση για το μεγάλο κουτί της Heineken: πουλιέται στο ράφι 1,15 ευρώ στην Ελλάδα και μόλις 0,82 λεπτά στην Ολλανδία. Τα επίπεδα τιμών της μπίρας στην Ελλάδα δείχνουν ακόμη υψηλότερα αν τα συγκρίνει κανείς με τη σχέση μέσων αποδοχών των εργαζομένων στη χώρα μας και στην Ολλανδία. Ετσι ένα προϊόν που στην Ολλανδία - και στην υπόλοιπη Ευρώπη - είναι προσιτό, στην Ελλάδα είναι είδος πολυτελείας. Διαβάστε περισσότερα:

http://www.tovima.gr/

Νέο κύμα ακρίβειας ,αυξήσεις έως και 20% στα σιτηρά

Νέο κύμα ακρίβειας σαρώνει την αγορά και οι τιμές σε βασικά είδη. Οι τιμές έχουν πάρει ήδη την ανηφόρα, ενώ από Σεπτέμβριο αναμένονται νέες ανατιμήσεις λόγω των μειωμένων εσόδων του οικονομικού επιτελείου που αποφάσισε να μεταφέρει στον υψηλό συντελεστή ΦΠΑ 23% προϊόντα που σήμερα βρίσκονται στο 11%.Οι καταναλωτές βρίσκονται μπροστά σε δυσάρεστες εκπλήξεις κάθε φορά που επισκέπτονται τα καταστήματα και τις λαϊκές αγορές, ενώ μέσα στον επόμενο μήνα οι τσέπες των πολιτών θα υποστούν επιπλέον έξοδα. Η Ελλάδα, που είχε ήδη υψηλές τιμές σε βασικά καταναλωτικά αγαθά και το δεύτερο υψηλότερο πληθωρισμό στην Ε.Ε., επηρεάζεται και από το εξωτερικό και την αγορά σιτηρών.Συγκεκριμένα, οι καταναλωτές έχουν να αντιμετωπίσουν:1) Τις αυξήσεις έως και 20% στα σιτηρά. Από την απαγόρευση των εξαγωγών από τη Ρωσία και τη μειωμένη παραγωγή θα επηρεαστεί άμεσα η τιμή του ψωμιού αλλά και των δημητριακών. Παράλληλα θα αυξηθούν οι τιμές σε κρουασάν, φρυγανιές, παξιμάδια και ζυμαρικά. Σύμφωνα με μελέτη της Saxobank, η σοδειά που καταστράφηκε είναι η σοδειά της άνοιξης, η οποία αντιπροσωπεύει κάτω από το 20% της συνολικής παραγωγής σιταριού από όλες τις περιοχές που επλήγησαν. Για τη σοδειά του χειμώνα, η περίοδος καλλιέργειας του σιταριού διαρκεί από τα μέσα Αυγούστου μέχρι το Σεπτέμβριο και σε περίπτωση που η ξηρασία συνεχισθεί, η καλλιέργεια αυτή θα καθυστερήσει ή ακόμα χειρότερα δεν θα πραγματοποιηθεί καθόλου. Η εν λόγω αβεβαιότητα θα διατηρήσει τις τιμές σε υψηλά επίπεδα, έως ότου μεταβληθούν οι καιρικές συνθήκες στην περιοχή. Ο Σύνδεσμος Αλευροβιομηχάνων της Ελλάδος ανακοίνωσε, χθες, ότι "παρακολουθεί με ιδιαίτερη σοβαρότητα και προσοχή τις εξελίξεις στον τομέα των σιτηρών, ελπίζοντας ότι η κατάσταση θα εξομαλυνθεί και οι τιμές θα οδηγηθούν σε λογικά πλαίσια, τόσο για τους καταναλωτές όσο και για τους αγρότες. Δηλώσεις και εκτιμήσεις μέσα σε πνεύμα πανικού εξυπηρετούν ύποπτα συμφέροντα και δημιουργούν αρνητικό κλίμα στην αγορά και στους καταναλωτές με απρόβλεπτες συνέπειες".2) Κερδοσκοπία παρατηρείται και με οπωροκηπευτικά προϊόντα. Η τιμή της ντομάτας πήρε την ανηφόρα και άγγιξε τα 2 ευρώ το κιλό, ενώ οι μεγαλύτερες αυξήσεις θα πραγματοποιηθούν το Σεπτέμβριο όταν θα περάσουν στον αυξημένο ΦΠΑ 23% πολλά προϊόντα που σήμερα είναι στο 11%. Σε προϊόντα όπως τα όσπρια, το κρέας, το κρέας, το ρύζι και υπηρεσίες εστιατορίων θα επιβάλλεται ο αυξημένος συντελεστής ΦΠΑ 23%, γεγονός που θα εκτοξεύσει τις τιμές στα σουπερμάρκετ.3) Όργιο κερδοσκοπίας επικρατεί στην αγορά καυσίμων με την αμόλυβδη να πωλείται προς 1,7 ευρώ το λίτρο σε τουριστικές περιοχές. Οι αδειούχοι του Αυγούστου βρήκαν μπροστά τους τις τεράστιες αυξήσεις στα καύσιμα, ενώ το υπουργείο Οικονομίας αποφάσισε να προχωρήσει σε ελέγχους κατόπιν εορτής και αφού οι κερδοσκόποι έχουν βάλει στην τσέπη μεγάλα ποσά. Όπως διαπιστώθηκε, σε ορισμένους νομούς σημειώνονται παραβάσεις. Συγκεκριμένα, στους Νομούς Λασιθίου, Κεφαλονιάς, Χανίων, Σάμου, Κέρκυρας, Χίου, Φωκίδας και Ρεθύμνου καταγράφεται σοβαρή απόκλιση της ελάχιστης τιμής πώλησης των καυσίμων σε σχέση με την αντίστοιχη ελάχιστη τιμή του συνόλου της χώρας. Απεστάλη, μάλιστα, σχετικό έγγραφο προς τις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, με το οποίο ζητείται επιτόπια διαπίστωση των περιθωρίων κέρδους των πρατηρίων καυσίμων και διερεύνηση πιθανής παράβασης των διατάξεων περί ελεύθερου ανταγωνισμού. Ζητείται ακόμη από τις νομαρχίες να εντατικοποιήσουν τους ελέγχους μέσω της συνεχούς παρουσίας των αγορανομικών οργάνων στα πρατήρια υγρών καυσίμων της περιφέρειάς τους, για τη διαπίστωση της τήρησης ή μη και εφαρμογής του συνόλου των υποχρεώσεων των πρατηριούχων που απορρέουν από τις ισχύουσες αγορανομικές διατάξεις.

http://gianniotis.blogspot.com/2010/08/20.html

Θα πούμε το ψωμί ψωμάκι λόγω της κατάστασης στην Ρωσία;

Eκτίναξη στις τιμές των σιτηρών λόγω παρατεταμένης ξηρασίας
Φόβους για νέα παγκόσμια κρίση τροφίμων ανάλογη εκείνης του 2008 εμπνέει η παρατεταμένη ξηρασία στη Ρωσία και σε άλλες ασιατικές χώρες παραγωγούς που πλήττει την παραγωγή σιτηρών, προκαλώντας τη μεγαλύτερη άνοδο τιμών που έχει σημειωθεί από τη δεκαετία του 1970.
Η Ρωσία βλέπει να χάνεται το 1/5 της παραγωγής της και οι ενώσεις παραγωγών σιτηρών της χώρας προβλέπουν μείωση των εξαγωγών τους από 30% έως 44% σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2009. Το 2009 η παραγωγή της έφθασε στα 97 εκατ. τόνους, αλλά το υπουργείο Γεωργίας εκτιμά πως φέτος θα περιοριστεί στα 85 εκατ. τόνους. Η ένωση Ρώσων παραγωγών σιτηρών, όμως, προέβη σε μια ακόμη πιο απαισιόδοξη εκτίμηση, προβλέποντας πως η σοδειά δεν θα υπερβεί τα 72 με 78 εκατ. τόνους. Δεν αποκλείει, μάλιστα, το χείριστο δυνατό σενάριο, να περιοριστούν φέτος στο μισό οι εξαγωγές, δηλαδή κάπου ανάμεσα στα 11 με 19,5 εκατ. τόνους.
Στην αντίπερα όχθη, ο Καναδάς, που επίσης συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες εξαγωγούς χώρες σιτηρών, προβλέπει τη χαμηλότερη σοδειά σιτηρών από το 2002 εξ αιτίας βαρύτατων βροχοπτώσεων που κατέστρεψαν μέρος της παραγωγής του ή ακόμη και απέτρεψαν την καλλιέργεια εκτάσεων γης. Οι βαρύτατες βροχοπτώσεις που πλήττουν τη Βραζιλία δυσχεραίνουν, άλλωστε, και τις εξαγωγές της ζάχαρης, με αποτέλεσμα την εκτίναξη της τιμής της στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων τεσσάρων μηνών.
Τη Δευτέρα, οι τιμές των σιτηρών στην Ευρώπη σημείωσαν άνοδο 8%, φθάνοντας στα 211 ευρώ ο τόνος, στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων δύο ετών, ενώ είχε προηγηθεί στη διάρκεια του Ιουλίου αύξηση των τιμών κατά 42%, η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί σε μηνιαία βάση μέσα στα τελευταία τουλάχιστον 51 χρόνια. Αντίστοιχα, τα προθεσμιακά συμβόλαια σημείωναν αύξηση 67% από τον Ιούνιο, οπότε είχαν υποχωρήσει στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων εννέα μηνών. Χθες, πάντως, υποχώρησαν 1,6%. Το συνεχιζόμενο κύμα καύσωνα και η παρατεταμένη ξηρασία πλήττει τους σιτοβολώνες της Ρωσίας, της Ουκρανίας και του Καζαχστάν, τριών από τις δέκα σημαντικότερες χώρες εξαγωγούς σίτου που αποτελούν τους κύριους προμηθευτές των χωρών της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Το αποτέλεσμα είναι να σπεύδουν οι χώρες αυτές να αυξήσουν τις προμήθειές τους φοβούμενες ελλείψεις στην αγορά. Την περασμένη εβδομάδα, η Αίγυπτος, που είναι πρώτη σε εισαγωγές σίτου στον κόσμο, αγόρασε 180.000 μετρικούς τόνους σίτου, πραγματοποιώντας τη δεύτερη αγορά της μέσα σε δύο εβδομάδες και υπερβαίνοντας τον αρχικό της σχεδιασμό. Την ίδια στιγμή, η Κίνα καλεί τις επιχειρήσεις να προχωρήσουν στη συγκέντρωση αποθεμάτων σιτηρών. Στόχος όλων είναι να αποτραπεί μια επανάληψη της κρίσης του 2008, όταν εκδηλώθηκαν μεγάλης κλίμακας κοινωνικές ταραχές σε χώρες όπως η Αίγυπτος, η Αϊτή και το Πακιστάν εξ αιτίας της εκτίναξης των τιμών των τροφίμων σε απρόσιτα για τους πληθυσμούς τους επίπεδα.
Σε ό,τι αφορά τη ζάχαρη, οι δυσκολίες που δημιουργούν οι ακραίες καιρικές συνθήκες στα λιμάνια της Βραζιλίας δυσχεραίνουν τις φορτώσεις, με αποτέλεσμα να έχει φθάσει η τιμή της στα 18 σεντς η λίβρα, ενώ είχε σταθεροποιηθεί την τελευταία δεκαετία σε επίπεδα ανάμεσα στα 8 και τα 15 σεντς η λίβρα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_2_04/08/2010_410224
Η Ρωσία, τρίτη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο σε εξαγωγές σιτηρών έκλεισε προσωρινά τα σύνορα καλώντας μάλιστα Ουκρανία, Λευκορωσία και Καζακστάν να σταματήσουν τις εξαγωγές προκειμένου να μειωθεί η τιμή σιτηρών στην περιοχή τους. Κάτι τέτοιο όμως αν διαρκούσε για πολύ καιρό θα προκαλούσε τεράστια αύξηση των διεθνών τιμών σε καλαμπόκι, σόγια, δημητριακά εκτινάσσοντας στα ύψη το κόστος χιλιάδων προϊόντων.


Η ενδεχόμενη κρίση στην αγορά σιτηρών, λόγω των πυρκαγιών στη Ρωσία και των αποφάσεων της κυβέρνησης της χώρας για «πάγωμα» των εξαγωγών, εντείνει τη «ρευστότητα» στη ναυλαγορά των πλοίων μεταφοράς ξηρού χύδην φορτίου.
Ο συνδυασμός της στασιμότητας που παρουσιάζει το τελευταίο διάστημα στον αναπτυξιακό της σχεδιασμό η Κίνα, της εκτεταμένης χωρητικότητας που αναμένεται να πέσει στη θάλασσα τον επόμενο χρόνο, αλλά και των νέων παραγγελιών που αυξάνονται, έχει δημιουργήσει προβληματισμό στη ναυτιλιακή κοινότητα.
Οι πυρκαγιές που έχουν πλήξει τη Ρωσία, ο παρατεταμένος καύσωνας και η ξηρασία, ώθησαν τον πρωθυπουργό της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, να ανακοινώσει επιβολή εμπάργκο στην εξαγωγή σιτηρών.
Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο κ. Πούτιν, η ρωσική κυβέρνηση αναθεώρησε προς τα κάτω (-15 έως -20 εκατ. τόνους) τις εκτιμήσεις για το ύψος της φετινής σοδειάς, που ως συνήθως κυμαίνεται γύρω στα 90 με 100 εκατ. τόνους.
Από την άλλη πλευρά όμως, παράγοντες της αγοράς δημητριακών, όπως έχει γράψει η «Ν», εξέφραζαν φόβους πως η ρωσική παραγωγή μπορεί να είναι ακόμη μικρότερη, κοντά στα 63 εκατ. τόνους.
Πέρυσι η Ρωσία, μία από τις μεγαλύτερες χώρες εξαγωγής δημητριακών στον κόσμο, είχε εξαγάγει 18,3 εκατ. τόνους σταριών.
Μειωμένη εξάλλου αναμένεται να είναι, μέχρι το τέλος του χρόνου, και η παραγωγή της Ουκρανίας, του Καζακστάν και της Λευκορωσίας, που δεν αποκλείεται να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ρωσίας, αλλά και του Καναδά. Βέβαια, μετά τα τελευταία γεγονότα, έχει εκφρασθεί η επιθυμία να αυξηθούν τα επίπεδα παραγωγής στον υπόλοιπο κόσμο.
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1853067

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ -''ΕΛΛΑΔΑ''

Το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα αποτελεί ένα από τα σκληρότερα ΚΑΡΤΕΛ του Δυτικού κόσμου

- Το Όραμα, ο Ρόλος και οι Στόχοι του ΕΙΧΕ

Το ΕΙΧΕ είναι ένας διεθνής οργανισμός προστασίας των δικαιωμάτων του καταναλωτή με ιδιαίτερη εξειδίκευση στα χρηματοπιστωτικά προϊόντα και υπηρεσίες των τραπεζών και λοιπών πιστωτικών ιδρυμάτων. Ιδρύθηκε με έδρα τις Η.Π.Α. και λειτουργεί με κυρίαρχους συντελεστές Έλληνες οικονομολόγους με άριστη γνώση του διεθνούς και του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Είναι διεθνής γιατί ο Ελληνισμός, προς τον οποίο απευθυνόμαστε κατά κύριο λόγο, είναι Οικουμενικός. Στην πορεία, θα καλύψουμε τέτοιες ανάγκες πολιτών και άλλων Ευρωπαϊκών και μη Χωρών.

Το όραμα και οι στόχοι του ΕΙΧΕ επικεντρώνονται στις αγορές των χρηματοπιστωτικών προϊόντων και υπηρεσιών και στην επιτακτική ανάγκη που έχει κάθε καταναλωτής, είτε είναι ένα νοικοκυριό είτε ένας επιχειρηματίας, για ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, για ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ και για ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ.

Και αυτά, όταν ιδιαίτερα στην Ελλάδα, οι τράπεζες και τα λοιπά πιστωτικά ιδρύματα λειτουργούν έξω και πέρα από τα όρια της νομιμότητας. Ειδικότερα, απευθυνόμενοι προς το σύνολο των Ελλήνων καταναλωτών και επιχειρηματικών και σχετικά με τα χρηματοπιστωτικά προϊόντα και υπηρεσίες, θέλουμε να τους εξασφαλίσουμε, με τρόπο συγκροτημένο και κατανοητό – για πρώτη φορά στην Ελλάδα – τα εξής:

1. Έγκυρη Ενημέρωση

2. Πλήρη Εκπαίδευση

3. Αποτελεσματική Νομική Προστασία4. Συγκροτημένη Διεκδίκηση ΑποζημιώσεωνTα παραπάνω τέσσερα στοιχεία συμπεριλαμβάνονται στα οκτώ θεμελιώδη ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ του καταναλωτή, σύμφωνα με ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών [Ενότητα 3-1].

Η επιτακτική ανάγκη για τέτοια στήριξη του καταναλωτή, με ιδιαίτερη έμφαση στην εκπαίδευση, αποτελεί και αγωνιώδη διαπίστωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Ιανουάριος 2009), μετά μάλιστα τις διεθνείς τραυματικές εμπειρίες από την παγκόσμια κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Αυτό το βελτιωμένο επίπεδο ενημέρωσης και εκπαίδευσης που αποτελεί σήμερα «όραμα» για την Ευρώπη αλλά και για τις Η.Π.Α., είναι ΣΗΜΕΡΑ πραγματικότητα για τους Έλληνες. Αυτό οφείλεται στη προσπάθεια που άρχισε ο Πρόεδρος του ΕΙΧΕ προ 10ετίας.

Με επίπονες προσπάθειες, άπειρες δυσκολίες και μεγάλο προσωπικό κόστος, οδήγησε το ΕΙΧΕ στην επιτυχία και στην ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ πρωτοπορία στον τομέα της αποτελεσματικής κάλυψης των δικαιωμάτων των Ελλήνων καταναλωτών στα θέματα των Χρηματοπιστωτικών προϊόντων και υπηρεσιών.Όταν θα έχετε ολοκληρώσει την ενημέρωσή σας επάνω στα περιεχόμενα του δικτυακού τόπου του ΕΙΧΕ, θα έχετε διαπιστώσει και εσείς πολύ σημαντικά σημεία για το «έργο» του τραπεζικού συστήματος. Ειδικότερα, θα έχετε καταλάβει, μεταξύ πολλών άλλων, και ότι:

• Οι Ελληνικές τράπεζες είναι δημιούργημα του Ελληνικού Λαού με αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση να υπηρετούν τις ανάγκες του για τραπεζικά προϊόντα και υπηρεσίες και όχι να τον καταδυναστεύουν

• Το οικονομικό ΧΡΕΟΣ είναι ένα αθόρυβο αλλά πολύ αποτελεσματικό ΟΠΛΟ που χρησιμοποιείται για να πλήξει άτομα, νοικοκυριά, εταιρίες, κράτη και Λαούς. Στους ενθουσιώδεις θιασώτες αυτής της "αξιοποίησης" του χρέους ανήκει και το ιερατείο της Παγκοσμιοποίησης

• Κατά την μετά Ζολώτα εποχή, οι τράπεζες έχουν αυτοκαταργήσει τον βασικό τους ρόλο του μοχλού στην οικονομική ανάπτυξη και έχουν επιδοθεί στην υστερία για υπερκέρδη, νόμιμα και παράνομα

• Με τις πολλαπλά παράνομες, καταχρηστικές και βάναυσα προσβλητικές συμπεριφορές των τραπεζών σε βάρος κάθε συναλλασσόμενου, οι τράπεζες έχουν παραβιάσει τους βασικούς όρους των αδειών λειτουργίας που τους έχει δώσει η Πολιτεία και, εάν εφαρμοζόταν ο νόμος, θα έπρεπε να είχαν ανακληθεί οι άδειες λειτουργίας όλων.

• Το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα αποτελεί ένα από τα σκληρότερα ΚΑΡΤΕΛ του Δυτικού κόσμου, έχοντας συμπληρώσει 80 έτη όχι μόνο στον εναρμονισμό της λειτουργίας των αλλά και της παρανομίας των

• Το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι ήδη αμετάκλητα «ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟ» και τραπεζικά, και αναπτυξιακά, και κοινωνικά, και οικονομικά και ηθικά.

• Το Ελληνικό κράτος ήταν πάντα και εξακολουθεί να παραμένει πάντα θεατής (με μεγάλο βαθμό ηθελημένης μυωπίας) στην αθλιότητα των τραπεζών, είτε γιατί ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να κάνει κάτι (λόγω χρόνιας διαπλοκής), είτε γιατί ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ (λόγω χρόνιας ανικανότητας), είτε γιατί ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ (λόγω χρόνιας πνευματικής άνοιας), είτε και, αθροιστικά, και τα τρία μαζί.

• Η εποπτεία που «ασκεί» η Τράπεζα της Ελλάδος πάνω στο τραπεζικό σύστημα είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ, ο δε Διοικητής της έχει ήδη μηνυθεί από τον Πρόεδρο του ΕΙΧΕ για παράβαση καθήκοντος ενώ στις ομαδικές αγωγές των καταναλωτών που καταθέτει το ΕΙΧΕ, συμπεριλαμβάνεται και απαίτηση Ευρώ 1.000.000 και σε βάρος της Τραπέζης της Ελλάδος για κάθε μία πιστωτική κάρτα και δάνειο.

• Οι νομοθετικές ρυθμίσεις, όταν υπάρχουν για τραπεζικά προβλήματα όπως τα πανωτόκια, είναι πάντα καθ’ υπαγόρευση του ιερατείου του τραπεζικού καρτέλ το οποίο διακονεύει ο εκάστοτε Υπουργός Οικονομικών και ο Πρωθυπουργός τους, τυχόν δε Υπουργικές Αποφάσεις εκδίδονται μόνο μετά τη ρητή έγκριση του ίδιου καρτέλ

• Πέρα από την απύθμενη αθλιότητα την οποία πλουσιοπάροχα σερβίρουν όλους τους συναλλασσόμενους με αυτές, οι τράπεζες ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΝ, με την ποινική έννοια του όρου, προκειμένου με δόλο, απληστία και κακοβουλία να προσπορίζονται σημαντικά ποσά πέραν των νομίμων με πλήθος μεθοδεύσεων, ως επί το πλείστον αδιαφανών.

Ενδεικτικά, το νόμιμο επιτόκιο των πιστωτικών καρτών σήμερα (Ιανουάριο 2009) είναι μόνο 8% ενώ οι τράπεζες χρεώνουν από 16 έως και 18%.

Τα παράνομα αυτά έσοδα από τέτοιες κακουργηματικές πράξεις (τοκογλυφία), στη συνέχεια, χρησιμοποιούνε για διανομές μερισμάτων που συνιστούν ξέπλυμα του βρώμικου αυτού χρήματος

• Το ΕΙΧΕ έχει συμπληρώσει 10ετία στη προσπάθειά του να επιβεβαιωθεί κάθε μία από τις παράνομες τραπεζικές μεθοδεύσεις, κύρια στις δανειακές συμβάσεις τόσο καταναλωτών όσο και επιχειρηματιών. Ήδή έχουν εκθοθεί περισσότερες από 1.000 δικαστικές αποφάσεις που χαρτογραφούν την τραπεζική παρανομία και αθλιότητα

• Για τις παρανομίες αυτές, το ΕΙΧΕ ήδη καταθέτει βαρύτατες μηνύσεις κατά τραπεζών και κάθε άλλου συνεργού και συνυπεύθυνου. Η πρώτη τέτοια μήνυση κατατέθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2008 κατά της ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑΣ.

• Οι παρανομίες των τραπεζών θίγουν βάναυσα και την αξιοπρέπεια και την προσωπικότητα κάθε δανειακού πελάτη των με αποτέλεσμα αυτοί να θεμελιώνουν νόμιμο δικαίωμα για διεκδίκηση εύλογης αποζημίωσης για κάθε δανειακή σύμβαση (συμπεριλαμβανομένης και κάθε πιστωτικής κάρτας) που έχουν συνάψει με τράπεζες.

Το ΕΙΧΕ και οι ειδικοί δικηγόροι συνεργάτες του, οργανώνουν ΟΜΑΔΙΚΕΣ αγωγές για τη διεκδίκηση τέτοιων αποζημιώσεων που, ενδεικτικά, ανέρχονται στο ποσό των Ευρώ 6.000.000 για κάθε πιστωτική κάρτα

• Το γνωστό μοντέλο των παραδοσιακών τραπεζών των τελευταίων 80 ετών είναι πια ξεπερασμένο και δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις σημερινές καταστάσεις και τις ανάγκες των συναλλασσομένων.

Η πρόσφατη παγκόσμια κρίση των χρηματοπιστωτικών οργανισμών είναι μία ακόμα επιβεβαίωση αυτής της πραγματικότητας.

Έχει έλθει το τέλος εποχής για το μοντέλο των παραδοσιακών τραπεζών. Πιεστική διαγράφεται η ανάγκη μετάβασης σε σύγχρονα μοντέλα τραπεζών που δεν θα μας θυμίζουν το παρελθόν και την αθλιότητα την οποία γέμισαν τον κόσμο.

Το ΕΙΧΕ έχει μελετήσει το θέμα και είναι πολύ κοντά στην ανακοίνωση παγκόσμιας πρωτοβουλίας για την καθιέρωση του νέου εξαιρετικά καινοτομικού τραπεζικού μοντέλου που έχει σχεδιάσει από μηδενική βάση, έχει αναπτύξει και έχει τελειοποιήσει. Από τα παραπάνω, εύκολα προκύπτει ότι ο ρόλος του ΕΙΧΕ ενάντια στις καταστροφικές συνέπειες του χρέους, όπως το χρησιμοποιούν σήμερα οι τράπεζες με τραγικά αποτελέσματα που κάνουν τους εχθρούς του Ελληνικού Έθνους να τρίβουν τα χέρια τους από χαρά και ικανοποίηση, είναι και καθοριστικός και καταλυτικός. Αυτό το διαρκές έγκλημα σε βάρος του Ελληνικού Λαού θα τελειώσει και όλοι οι υπεύθυνοι εγκληματίες-εφιάλτες θα παραδοθούν στη Δικαιοσύνη και στην κατακραυγή της Ιστορίας.

Και επειδή το Κράτος μας έχει ξεκουφάνει με την εκκωφαντική του σιωπή (αυτοί ασχολούνται με "business" με τους διάφορους Εφραίμ, ρασοφόρους και μή που στολίζουν το εθνικό δένδρο των σκανδάλων), τη δουλειά την κάνουμε εμείς, οι Πολίτες, που είμαστε -σε τελική ανάλυση- και τα Αφεντικά αυτού του Τόπου.

Παραδίδοντας τη χρήση της ιστοσελίδας αυτής σε κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδα, αισθανόμαστε ότι έχουμε επιτελέσει το βασικό χρέος μας.

Και ήταν χρέος να προσφέρουμε τις εξειδικευμένες γνώσεις σε όλους τους Έλληνες που τις έχουν ανάγκη και, μάλιστα, σε μη κερδοσκοπική βάση, όπως συνειδητά και υπεύθυνα επέλεξε ο Πρόεδρός μας. Οι γνώσεις αυτές εξασφαλίζουν σε κάθε συναλλασσόμενο με τράπεζες πλήρη κάλυψη σε κάθε ανάγκη του για ενημέρωση και εκπαίδευση στη χρήση Χρηματοπιστωτικών προϊόντων και υπηρεσιών.

Παράλληλα, οι περισσότερες από 1.000 δικαστικές αποφάσεις που έχει βγάλει το ΕΙΧΕ εναντίον τραπεζών (2009) εξασφαλίζουν την αποτελεσματική προστασία καθενός που δέχεται επίθεση με δικαστικές ενέργειες από τράπεζες.

Καλούμε όλους να αξιοποιήσουν στο έπακρο την χρησιμότητα αυτού του δικτυακού τόπου και να τον συστήσουν και στους γνωστούς και φίλους τους.

Όλοι οι Έλληνες και Έλληνίδες πρέπει να μάθουν ότι, η ελεεινή και με πολλές παθογένειες νοοτροπία των τραπεζικών καθώς και οι εναρμονισμένες παρανομίες τους συνιστούν ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ για το Έθνος και τον Λαό μας.

Την αντιμετώπηση αυτών των κινδύνων, δεν θα εμπιστευτούμε κανένα, ούτε σε Μαυρογιαλούρους, ούτε αυτόκλητους και ανεπάγγελτους Σωτήρες, ούτε τα πολιτικά τζάκια. "Πήραμε, πήραμε... και δεν θα ξαναπάρουμε".

Το κεντρικό πρόβλημα στα προβλήματα της Χώρας είναι η χρόνια ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος. Πάγια δε απειλή κατά του Ελληνισμού είναι η Παγκοσμιοποίηση και ότι αυτή συνεπάγεται. Μέχρι αυτό να αρθεί στο ύψος των αναγκών των πολιτών, τα κρίσιμα προβλήματα, όπως είναι η αθλιότητα του τραπεζικού συστήματος, θα τα λύνουμε εμείς οι ίδιοι, μόνοι μας. Γιατί εμείς και μπορούμε, και ξέρουμε αλλά και θέλουμε να τα λύσουμε.
Η τραπεζική παρανομία αλλά και η διαχρονική ανοχή της από το Κράτος αποτελεί μια κραυγαλέα περίπτωση καταστρατήγησης του Συντάγματος που ορίζει ότι «το θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία» (άρθρο 1, παρ. 2) και ότι «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα» (άρθρο 1, παρ. 3).
Το τραπεζικό σύστημα έχει αφεθεί –τουλάχιστον κατά τα τελευταία 35 χρόνια- να λειτουργεί ΕΞΩ και ΠΕΡΑ από τα όρια της νομιμότητας, των χρηστών ηθών και της ουσιαστικής στήριξης των συμφερόντων του Λαού και της οικονομικής ανάπτυξης της Χώρας. Τουλάχιστον το 60% του Ελληνικού Λαού που έχει δανειακές συναλλαγές με τράπεζες, έχει πέσει θύμα πράξεων κακουργηματικού χαρακτήρα σε βάρος τους (τοκογλυφία με επιτόκια 18% στις πιστωτικές κάρτες, 12-14% στα δάνεια αντί του νομίμου 6,75%) αλλά και βάναυσης καταπάτησης ακόμα και Συνταγματικά προστατευόμενων δικαιωμάτων τους ως εξής:
- Σ–1, παρ.3 – οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα - Σ-2, παρ.1 – υποχρέωση τους Κράτους για το σεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου
- Σ-5, παρ.1 – δικαίωμα στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του και στη συμμετοχή του στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή
- Σ-17, παρ.1 – υποχρέωση του Κράτους στη προστασία της ιδιοκτησίας
- Σ-95, παρ.5 – υποχρέωση της διοίκησης για συμμόρφωση προς τις δικαστικές αποφάσεις
- Σ-103,παρ.1 – οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι εκτελεστές της θέλησης του Κράτους και υπηρετούν τον Λαό και οφείλουν πίστη στο Σύνταγμα και αφοσίωση στην Πατρίδα
- Σ- 106, παρ.2 – η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας
- Σ120, παρ. 2 – Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων
- Σ 120, παρ. 3 – Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία
- Σ-120, παρ. 4 – Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.
Όταν το Κράτος συνειδητά και με τρόπους που διευκολύνουν τα αθέμιτα συμφέροντα του καρτέλ των τραπεζών και του ιερατείου του καθώς και των περιφερειακών λειτουργών της διαφθοράς και της διαπλοκής, έχουμε ευθεία καταστρατήγηση και του γράμματος και του πνεύματος του Συντάγματος. Και τότε η μόνη ασφαλιστική δικλείδα της νομιμότητας και της Δημοκρατίας είναι ο υπεύθυνος πολίτης που ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ να αντισταθεί με κάθε μέσο εναντίον εκείνων που επιχειρεί την κατάλυση του Συντάγματος με τη βία. Και βία εν προκειμένω νοείται όχι μόνο η χρήση όπλων αλλά και κάθε άλλη μεθόδευση που παράγει εξαναγκασμό για την επιβολή των άνομων βουλών των παραβατών και την κάμψη της αντίστασης των πολιτών.
Από τα παραπάνω, αβίαστα προκύπτει ότι η διαχρονική παρανομία του τραπεζικού συστήματος καθώς και η εγκληματική ανοχή του Κράτους και των αρχών συνιστούν σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που είναι αντίθετη με την ρητή επιταγή του Συντάγματος (Σ-120, παρ. 2).

Για τον λόγο αυτό, εμείς οι πολίτες νομιμοποιούμαστε αλλά και υποχρεούμαστε να αντισταθούμε με κάθε μέσο κατά των τραπεζών, του Κράτους και των αρχών.
Επιλέξαμε η αντίστασή μας να γίνει μέσα από την Ελληνική Δικαιοσύνη, με αποτελεσματική δικονομική άμυνα στις επιθέσεις των τραπεζών με δικαστικές ενέργειες κατά επιχειρηματιών και καταναλωτών, με μηνύσεις και αγωγές για την διεκδίκηση χρηματικών αποζημιώσεων για τις αδικοπραξίες των τραπεζών και κάθε άλλου συνεργού ή/και καθ’ οιονδήποτε τρόπο συνυπεύθυνου.

Και έχουμε δικαιωθεί με πάνω από 1.000 δικαστικές αποφάσεις ενώ, στις 14-4-2010 στείλαμε μια 16/σέλιδη επιστολή-κατηγορητήριο προς τον Πρωθυπουργό –που κοινοποιήθηκε ευρύτατα σε όλο το πολιτικό κόσμο, τον Άρειο Πάγο και πολλούς άλλους, διαμαρτυρόμενοι για τις μαζικές παραβιάσεις του Συντάγματος στο πρόσωπο του 60% περίπου των Ελλήνων που έχουν ή είχαν συναλλαγές με τράπεζες και τις κακουργηματικές πράξεις των τραπεζών σε βάρος τους, μαζί με άλλα πολλά που αφορουν στο Κράτος, τη διαφθορά και την μνημειώδη ανικανότητά του.
Το αίτημα είναι απλό και αυστηρό:

Ζητάμε την άμεση αποκατάσταση της Δημοκρατίας, της Συνταγματικής νομιμότητας και την συμμόρφωση Κράτους, τραπεζών και κάθε άλλου που έχει ευθύνη σ’ αυτό τον εκτροχιασμό. Έχουμε το δίκαιο με το μέρος μας και, ασφαλέστατα, δεν θα επιτρέψουμε σε κανένα τραπεζικό ιερατείο και τους διαπλεγμένους με αυτό πολιτικούς, το Κράτος και τους επίορκους δημόσιους υπάλληλους να λειτουργούν παράνομα και να ασκούν τις εξουσίες τους υπέρ των συμφερόντων των τραπεζιτών και όχι του Λαού.
Επειδή όμως δεν είμαστε αφελείς αλλά γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι στην Ελλάδα του Κράτους της αφόρητης μετριότητας δεν μπορεί κανείς να περιμένει καμία βοήθεια από πουθενά αλλά πρέπει να αυτοπροστατεύεται, σχεδιάσαμε και εφαρμόζουμε το "Πακέτο ΝΕΜΕΣΙΣ" που εξασφαλίζει την αποτελεσματική προστασία κάθε δανειολήπτη από τράπεζες στην Ελλάδα αλλά και τους οδηγεί στην διεκδίκηση χρηματικών αποζημιώσεων για τις σε βάρος τους αδικοπραξίες των τραπεζών καθώς και τις βάναυσες παραβάσεις των Συνταγματικά προστατευόμενων δικαιωμάτων τους.

ΣΧΕΔΟΝ ...ΑΙΩΝΟΒΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΡΤΕΛ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ !!
Σε όσους από εσας αρέσουν τα Ελληνικά πολιτικά θρίλερ, αυτή εδώ η πραγματική ιστορία ξεπερνά κάθε όριο σεναρίου.

Η διαπλοκή και πάλι προς την δόξα τραβά.........
Τον Φεβρουάριο 2006, ο Πρόεδρος του ΕΙΧΕ κ. Τάκης Χριστοδουλόπουλος ήταν προσκεκλημένος στό πρωϊνό Κυριακάτικο μαγκαζίνο της τηλεόρασης του MEGA.

Υπήρχε άνεση χρόνου και ο Πρόεδρος είπε πολλά για την τραπεζική παρανομία, όπως συνήθως, με ευθυκρισία και τόλμη. Ακούστηκαν λέξεις που σπάνια φοβίζουν τους περισσότερους, όπως τοκογλυφία, απάτη, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος καθώς και ότι το ΕΙΧΕ έχει βγάλει περίπου 700 δικαστικές αποφάσεις όλων των βαθμίδων της Ελληνικής Δικαιοσύνης που επιβεβαιώνουν ότι όλες οι τράπεζες, κυριολεκτικά άριστα ενορχηστρωμένες, λειτουργούν αλλά και παρανομούν ομοιόμορφα, παραβιάζοντας τις άδειες λειτουργίας που τους έχουν χορηγηθεί, και έθεσε θέμα ευθυνών της Τραπέζης της Ελλάδος και του Διοικητού της να εφαρμόσουν τον νόμο και να αρχίσουν να ανακαλούν τις άδειές των αυτές.
Την επομένη ημέρα, Δευτέρα, δέχθηκε ένα τηλεφώνημα από τον Πρόεδρο της Επιτροπής Ανταγνωισμού, τον κ. Ζησιμόπουλο, ο οποίος τον ερώτησε εάν έχει στοιχεία από τα οποία να προκύπτει η ύπαρξη καρτέλ στον χώρο των τραπεζών στην Ελλάδα.

Κλείστηκε ένα ραντεβού στα Γραφεία της Επιτροπής Ανταγωνισμού κατά το οποίο, επί τρείς ώρες, ο Πρόεδρος του ΕΙΧΕ έβαλε στο τραπέζι όχι μόνο στοιχεία αλλά και πληρέστατο αποδεικτικό υλικό καθώς και τον πίνακα με την κωδικοποίηση των δικαστικών αποφάσεων που έχει βγάλει το ΕΙΧΕ και οι οποίες αποδεικνύουν τις απόλυτα εναρμονισμένες πρακτικές αλλά και τις παρανομίες των τραπεζών στην Ελλάδα. Συμφωνήθηκε κλιμάτικο των στελεχών της Επιτροπής Ανταγωνισμού να εγκατασταθεί για ένα διάστημα στα Γραφεία του ΕΙΧΕ για την πλήρη τεκμηρίωση της ομοιόμορφης λειτουργίας/παρανομίας και των λοιπών συμπεριφορών του καρτέλ των τραπεζών στην Ελλάδα.
Μετέπειτα και επί 7 μήνες, δεν έγινε τίποτα από πλευράς της Επιτροπής Ανταγωνισμού.

Στις 24-9-2006 και από τηλεοπτική εκπομπή της ΝΕΤ, ο κ. Χριστοδουλόπουλος απεκάλυψε το θέμα ενώ, στις αρχές Οκτωβρίου 2006, ζήτησε από τον Ευρωβουλευτή και Πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ.Γιώργο Καρατζαφέρη να φέρει το θέμα στην Ευρωβουλή.

Παράλληλα, έστειλε αναφορά στην Επιτροπή Ανταγνωισμού στις Βρυξέλλες και εξέθεσε την κατάσταση και τα διαδραματισθέντα με την Ελληνική Επιτροπή του κ. Ζησιμόπουλου.

Η Επιτροπή στις Βρυξέλλες απάντησε και η έρευνα θα προχωρήσει με το ΕΙΧΕ ΕΡΗΜΗΝ της Ελληνικής Επιτροπής. Στις 17-10-2006, ο κ. Καρατζαφέρης κατέθεσε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ερώτηση με τίτλο "Τραπεζικό καρτέλ στην Ελλάδα και έλλειψη δράσης από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Αντίγραφο του εγγράφου αυτού, βλέπετε παραπάνω.
Κοινοβουλευτικές ερωτήσεις
26 Οκτωβρίου 2006
E-4641/06
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ υποβολή: Georgios Karatzaferis (IND/DEM) προς την Επιτροπή

Θέμα: Tραπεζικό καρτέλ στην Ελλάδα και έλλειψη δράσης από την Επιτροπή Ανταγωνισμού

Απάντηση/απαντήσεις
Είναι γνωστές οι καταγγελίες ότι στην Ελλάδα οι όροι συναλλαγών με τις τράπεζες περιλαμβάνουν πολλούς καταχρηστικούς όρους. Ο εναρμονισμός των επιτοκίων καταγγέλλεται ότι συντονίζεται από την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών. Η παλαιότερη δημόσια αναφορά στο καρτέλ των τραπεζών βρέθηκε στα πρακτικά της Βουλής του 1930, όταν ο τότε Πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος απειλούσε να θέσει το τότε λεγόμενο «Συνδικάτο των Τραπεζιτών» εκτός νόμου, διότι «είχαν συμπήξει ένωση για τον περιορισμό του μεταξύ των ανταγωνισμού».
Στην Ελλάδα, πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού είναι ο τέως υπάλληλος της Επιτροπής κ. Ζησιμόπουλος. Σύμφωνα με όσα ανέφερε από τηλεοράσεως στις 24.9.2006 ο Πρόεδρος του «Ελληνικού Ινστιτούτου Χρηματοπιστωτικών Ερευνών» (ΕΙΧΕ) κ. Χριστοδουλόπουλος (ο οποίος είναι πρώην ανώτατο στέλεχος τραπεζών), το Φεβρουάριο 2006 επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί του ο κ. Ζησιμόπουλος και τον ρώτησε εάν έχει στοιχεία που μπορούν να τεκμηριώσουν τη λειτουργία καρτέλ τραπεζών στην Ελλάδα. Ο κ. Χριστοδουλόπουλος τον διαβεβαίωσε ότι τα αρχεία του ΕΙΧΕ καθώς και οι τραπεζικές γνώσεις των στελεχών του μπορούν να αποδείξουν την ύπαρξη καρτέλ όχι μόνο στις τράπεζες αλλά και στο χώρο της χρηματοδοτικής πίστωσης (Leasing). Ακολούθησε τρίωρη συνάντηση των δύο στο γραφείο του κ. Ζησιμόπουλου, όπου συζητήθηκε ο τρόπος στοιχειοθέτησης του αποδεικτικού υλικού και συμφωνήθηκε η εγκατάσταση στα γραφεία του ΕΙΧΕ στελεχών της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Όμως, μεταγενέστερα, όπως καταγγέλλει το ΕΙΧΕ, δεν έγινε τίποτα από πλευράς της Επιτροπής Ανταγωνισμού και του προέδρου της.
Στις 5 Οκτωβρίου 2006, ο Πρόεδρος του ΕΙΧΕ απηύθυνε επιστολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (ΓΔ Ανταγωνισμού) ζητώντας να κάνει τον έλεγχο εκείνη, αφού η ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν έδειχνε ενδιαφέρον να αξιοποιήσει τα στοιχεία που το ΕΙΧΕ έθεσε υπόψιν του προέδρου της. Αντίγραφα της επιστολής αυτής έχουν σταλεί στον έλληνα Πρωθυπουργό, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τον πρόεδρο της Επιτροπής Ανταγωνισμού, σε εμένα, καθώς και στον Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος.
Πώς εξηγείται το γεγονός ότι, ενώ είναι γνωστές στους πάντες στην Ελλάδα οι καταγγελίες ότι οι τράπεζες αποτελούν καρτέλ, το ελληνικό κράτος δεν έχει κάνει καμία έρευνα επάνω στο κρίσιμο αυτό θέμα;
Πώς εξηγεί η Επιτροπή την καταγγελλόμενη από το ΕΙΧΕ απώλεια ενδιαφέροντος του προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού να ερευνήσει τα καρτέλ τραπεζών στην Ελλάδα, ακόμα κι' όταν του προσφέρθηκε το αποδεικτικό υλικό;
Πώς μπορεί να παρέμβει η Επιτροπή ώστε η έρευνα αυτή να αρχίσει σε στενή συνεργασία με τις υπηρεσίες της;
_________________________________________
Σε απάντηση της ερώτησής του, ο Ευρωβουλευτής μας έλαβε την παρακάτω απάντηση :
Κοινοβουλευτικές ερωτήσεις
11 Δεκεμβρίου 2006
E-4641/2006
Απάντηση της κας Kroes εξ ονόματος της Επιτροπής
Όσον αφορά το πρώτο και το δεύτερο ερώτημα που θέτει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου, η Επιτροπή δεν μπορεί να σχολιάσει τον ισχυρισμό ότι το ελληνικό κράτος και η εθνική αρχή ανταγωνισμού δεν έχουν κάνει καμία ενέργεια.
Όσον αφορά το τρίτο ερώτημα, η Επιτροπή επικοινώνησε με τον Πρόεδρο του «Ελληνικού Ινστιτούτου Χρηματοπιστωτικών Ερευνών» (ΕΙΧΕ) και τον κάλεσε να παράσχει αποδεικτικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν τον ισχυρισμό περί τραπεζικού καρτέλ στην Ελλάδα. Γενικότερα, η Επιτροπή ερευνά επίσης τις αγορές λιανικής τραπεζικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο τομεακής έρευνας. Μια πρώτη ενδιάμεση έκθεση(1) -για τις κάρτες πληρωμής- δημοσιεύθηκε στις 12 Απριλίου 2006 και μια δεύτερη ενδιάμεση έκθεση(2)- για τους λογαριασμούς όψεως και τις σχετικές υπηρεσίες - δημοσιεύθηκε στις 17 Ιουλίου 2006. Η Επιτροπή σχεδιάζει να δημοσιεύσει τελική έκθεση τον Ιανουάριο του 2007 και θα αναλάβει τις ενδεδειγμένες ενέργειες παρακολούθησης με βάση τα πορίσματα της έρευνας.

Nafplio

ΠΡΟΣΟΧΗ...ΠΟΛΕΜΟΣ

ΠΡΟΣΟΧΗ
ΚΑΘΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΦΑΣΗ ΜΕ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΥΦΕΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΥ

Αύξηση τής φυματίωσης και ΔΝΤ

Στό πανεπιστήμιο τού Κέμπριτζ ανέλυσαν τήν διάδοση καί αύξηση τής φυματίωσης σέ 21 χώρες όπου τό ΔΝΤ εισέβαλε με δανισμό.

Παγκοσμιοποιημένη κρίση.

Παγκοσμιοποιημένη κρίση:
Αλυσιδωτή αντίδραση με οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές και γεωπολιτικές ανακατατάξεις, ενδεχομένως φυλετικού χαρακτήρα
Θεωρώντας ελεύθερα ότι τα γεγονότα που ζούμε από την αρχή της τρίτης χιλιετηρίδας (στην ιστορία τίποτα δεν συμβαίνει ακριβώς σε μία συγκεκριμένη χρονολογία, αφού πάντοτε πρόκειται γα μία ζωντανή «διαδικασία») έχουν πολύ βαθύτερα αίτια, από αυτά που σήμερα αντιλαμβανόμαστε «δια γυμνού οφθαλμού», κρίνουμε σκόπιμο να τα αναλύσουμε χωρίς τους περιορισμούς της συμβατικής λογικής, με αφορμή (σύμπτωμα μίας υποθάλπουσας ασθένειας, ας ελπίσουμε όχι επιδημίας) τη χρηματοοικονομική κρίση που ήδη ευρίσκεται σε εξέλιξη.
Το πρώτο στάδιο της κρίσης κορυφώθηκε με την αγορά ακινήτων στις Η.Π.Α., χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ήταν η μοναδική αιτία. Συνοδεύτηκε ή ακόμη και προήλθε από την ευρύτερη κρίση υπερκατανάλωσης μέσω δανεισμού, η οποία συντηρήθηκε από την αντίστοιχη βιομηχανική υπερπαραγωγή εκτός Η.Π.Α., κυρίως στην Ασία (Κίνα, Ταιβάν, Ιαπωνία κ.α.).
Συνέβη δηλαδή το ίδιο, όπως κάποτε στην Ισπανία, το θησαυροφύλακα και απόλυτο κυρίαρχο του τότε κόσμου, που ήταν φτωχή, επειδή όλο της το χρυσάφι πήγαινε πάλι στο εξωτερικό, για να αγοραστεί σιτάρι και τα άλλα αναγκαία αγαθά για τη ζωή.
Οι Ισπανοί, παντοκράτορες τότε (το 16ο αιώνα), αν και μπορούσαν να παράγουν μόνοι τους τα αναγκαία προϊόντα, δεν τα παρήγαγαν εισάγοντας και υπέρ-καταναλώνοντας τα (αργότερα ακολούθησαν το παράδειγμα τους οι πανίσχυροι Βρετανοί).
Σήμερα η παραγωγική αυτή υπερβολή (ανισορροπία) καταρρέει, με αποτέλεσμα να υπάρχει μείωση της τάξης του 40% στην Ταιβάν, 9% στην Ιαπωνία κλπ. Η πρόβλεψη για ανάπτυξη στην Κίνα είναι κάτω από 7%, κάτι που για τη χώρα αυτή σημαίνει ύφεση και κλείσιμο πολλών εργοστασίων. Από την άλλη πλευρά, η αποταμιευτική ικανότητα των Αμερικανών από 5,7% του εισοδήματος το 1998 ήταν πλέον αρνητική το 2007, ενώ οι καταναλωτικές δαπάνες έφτασαν στο απίστευτο νούμερο του 72% του Α.Ε.Π. (αν ισχύουν οι πληροφορίες που συλλέξαμε). Το χρέος από τις δαπάνες αυτές αντιπροσώπευε το 2007 περί το 133% του αμερικανικού οικογενειακού εισοδήματος.
Το δεύτερο στάδιο, η χρηματοπιστωτική κρίση, κορυφώθηκε πιθανότατα το 2008, αν και ακόμη δεν γνωρίζουμε την έκταση του. Τα διάφορα πιστωτικά ιδρύματα (τράπεζες κ.α.) βρίσκονται πλέον σε πραγματικά άθλια κατάσταση, με τα κράτη να προσπαθούν να τα διασώσουν συμμετέχοντας στο Κεφάλαιο τους, μέσω των χρημάτων (φορολογικών, πληθωριστικών) των χρεωμένων πολιτών τους.
Οι «εθνικοποιήσεις» των τραπεζών και λοιπών επιχειρήσεων που αναγγέλλονται, όχι μόνο δεν θα επιλύσουν το πρόβλημα, αλλά μάλλον θα το εντείνουν, πολύ περισσότερο αφού δεν συνοδεύονται από σχέδια ιδιωτικοποιήσεων αμέσως μετά την (εάν) καταστολή της υφιστάμενης κρίσης τους. Τα κράτη (το Δημόσιο), εκφραζόμενα όχι από πολιτικά συστήματα (ο καπιταλισμός μονοπωλεί πλέον την πολιτική), αλλά από αδύναμες και σαθρές, αδιαφανείς κομματικές οργανώσεις, είναι αδύνατον να διευθύνουν αποτελεσματικά επιχειρήσεις, πόσο μάλλον χρηματοπιστωτικές.
Το τρίτο στάδιο, η κρίση στην πραγματική αγορά, βρίσκεται σήμερα εν εξελίξει και θα διαρκέσει αρκετό χρονικό διάστημα ακόμη, αφού οι διάφορες Οικονομίες του πλανήτη είναι σε ανόμοια επίπεδα εξέλιξης μεταξύ τους. Εδώ θα υπάρξει αναμφίβολα κρίση συναλλαγματικών ισοτιμιών (δολάριο, ευρώ, γεν, γουάν, ρούβλι κ.α.), ιδιαίτερα στις χώρες του Ευρώ, οι οποίες παρουσιάζουν πάρα πολλές οικονομικές ανομοιότητες. Εξ αυτού θα κινδυνεύσει πιθανότατα η συνοχή της Ε.Ε. (αν όχι η ύπαρξη της), με το μέλλον της να διαγράφεται όχι και τόσο καθαρό.

Το τέταρτο στάδιο, οι κοινωνικές εξεγέρσεις (το είδαμε στο παρελθόν με τη γαλλική και όχι μόνο επανάσταση, η οποία ακολούθησε τελεολογικά τη χρεοκοπία του κράτους), είναι ακόμη σε εμβρυακή κατάσταση και θα παραμείνει εν πρώτοις, τουλάχιστον για όσο χρονικό διάστημα η ανεργία είναι κάτω από το 10% του ενεργού πληθυσμού και όσο δεν υπάρχει ακόμη πληθωριστική έκρηξη (η οποία θα ακολουθήσει, όταν φτάσουν τα νέα τυπωμένα και χωρίς αντίκρισμα χρήματα στις αγορές της Δύσης, αφού καταργήθηκε προ πολλού ο κανόνας του χρυσού και μάλλον δεν πρόκειται να υπάρξει νέο σύστημα σταθερών ισοτιμιών τύπου Bretton Woods / 1944 - 1971).
Το πέμπτο στάδιο προβλέπεται να είναι οι πολιτικές ανακατατάξεις (επίσης το είδαμε στο παρελθόν, με την κατάρρευση της φεουδαρχίας, της βασιλείας κλπ), όπως αυτή που είδαμε πρόσφατα να συμβαίνει στην χρεοκοπημένη Ισλανδία. Οι σημερινές «πολιτικές» έχουν προ πολλού φθαρεί και προφανώς θα υπάρξουν προσπάθειες επαναφοράς παλαιοτέρων οικονομικών μεθόδων ή συστημάτων (Keynes, Marx).
Ο κόσμος θα αναρωτηθεί εάν πράγματι αυτοί που τον κυβερνούν έχουν τις απαιτούμενες γνώσεις, ικανότητες και δεξιότητες ή είναι τελικά «τελείως ανίδεοι των βασικών αρχών της φυσικής επιστήμης και της πολιτικής οικονομίας που κυβερνούν τη σημερινή μας μορφή κοινωνίας, επομένως οι λιγότερο κατάλληλοι να χειριστούν τα πολύπλοκα προβλήματα από κάθε άλλη τάξη».
Όλα θα κριθούν τελικά από την απόφαση- απάντηση των μαζών σε σχέση με το παραπάνω ερώτημα και την πειθαρχία ή μη στη συμβατική λογική που θα δείξουν.
Το έκτο και τελευταίο στάδιο της αλυσιδωτής αντίδρασης θα είναι πιθανότατα οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις. Κατά την άποψη μας, πρόκειται (εφ' όσον βέβαια συμβεί) για το πλέον επώδυνο και το πιο καταστροφικό σενάριο που μπορούμε σήμερα να φανταστούμε. Εάν πράγματι η ιστορία επαναλαμβάνεται, τότε είναι πιθανόν να έχει το χαρακτήρα ευρύτερων φυλετικών ανακατατάξεων, με βαθύτερο (υποσυνείδητο) θρησκευτικό «φόντο». Ίσως κάτι τέτοιο να διαφαίνεται αμυδρά από τις πρόσφατες εξελίξεις στις Η.Π.Α., με την αλλαγή από τον Πρόεδρο G. Bush στον Πρόεδρο B. Obama.
Αναμφίβολα ο πρώτος (Χριστιανός, λευκός Προτεστάντης, ίσως ο τελευταίος μίας εποχής), ανεξάρτητα από τις ικανότητες του, τοποθετήθηκε καθαρά εναντίον του Αραβικού κόσμου, ζητώντας τη συμμαχία των Ευρωπαίων (που όμως αποστασιοποιήθηκαν) και διατηρώντας ανοιχτή την αγορά των Η.Π.Α. Ο δεύτερος (μουσουλμανικές ρίζες, καταγωγή από την Κένυα) τοποθετήθηκε ήδη υπέρ του ευρύτερου Αραβικού κόσμου (συμπεριλαμβανομένου βέβαια του Ισραήλ) και αντιμετωπίζει μάλλον με σκεπτικισμό την ανοιχτή αγορά, παρουσιάζοντας ήδη δείγματα προστατευτισμού (αγοράζετε αμερικανικά προϊόντα, υπέρ-επιδοτήσεις της βιομηχανίας εις βάρος του ελεύθερου ανταγωνισμού κ.α.).
Οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις συνοδεύονται πάντοτε από πολέμους, κάτι που στη σημερινή εποχή (πυρηνική ενέργεια, υψηλή τεχνολογία κ.α.) θα είχε αναμφίβολα ολοκληρωτικά καταστρεπτικές συνέπειες.
Ανατρέχοντας τώρα ερασιτεχνικά στην Ιστορία, θα διαπιστώσουμε ότι υπάρχουν οι παρακάτω τρεις κεντρικές (σημαντικές δηλαδή από τη μέχρι σήμερα επιρροή τους στο ανθρώπινο γίγνεσθαι) ανθρώπινες φυλές, με έντονες διαφορές μεταξύ τους.
Η μία είναι η Ινδοευρωπαϊκή (απόγονοι του Δευκαλίωνα και της Πύρρας που σύμφωνα με τη μυθολογία κατόρθωσαν να επιζήσουν μετά από ένα μεγάλο κατακλυσμό), η οποία χωρίζεται στον Ανατολικό και Δυτικό κλάδο:
Ο Ανατολικός κλάδος της κατευθύνθηκε μέσω τω βουνών της Περσίας (Ιράν, από το οποίο προήλθε η ονομασία Άρια φυλή) προς την Ινδία, όπου εγκαταστάθηκε εγκαθιδρύοντας τις κάστες (το αυστηρότερο σύστημα που γνώρισε ποτέ ο κόσμος) και καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση (κάστα των πολεμιστών και ευγενών).
Η Θρησκεία που ακολουθήθηκε ήταν μία θρησκεία «καστών» (μετεξέλιξη του Ζαρατούστρα, του πρώτου μεγάλου αρχηγού της «Αριανής» φυλής, 4.000 χρόνια πριν), η οποία αφορούσε κυρίως τις τρείς πρώτες τάξεις (δεύτερη των ιερέων και τρίτη των αγροτών-εμπόρων).
Η Βέδα, το ιστορικό τους βιβλίο, ήταν γραμμένη στα σανσκριτικά (συγγενή γλώσσα με τις υπόλοιπες Ινδοευρωπαϊκές - Ελληνικά, Λατινικά, Ρωσικά, Γερμανικά κ.α.) και επιτρεπόταν να διαβαστεί μόνο από τις κυρίαρχες τάξεις. Στην τελευταία τάξη, στους Παρίες, απευθύνθηκε κυρίως ο Βουδισμός, με τη λατρεία του φιλήσυχου Βράχμα.
Ο Δυτικός κλάδος της Ινδοευρωπαϊκής φυλής (Ελληνικά φύλα, Ρωμαϊκά, Γερμανικά - οι Άγγλοι και οι Γάλοι είναι γερμανικά φύλα -, Βίκινγκς κ.α.), κατευθύνθηκε στην Ευρώπη, έχοντας αργότερα κοινή θρησκεία του το Χριστιανισμό (Ορθόδοξοι, Καθολικοί, Διαμαρτυρόμενοι κλπ). Στη συνέχεια επεκτάθηκε με αποικίες σε όλο σχεδόν τον πλανήτη, φυσικά και στις Η.Π.Α.
Η δεύτερη ανθρώπινη φυλή είναι η Σημιτική (αναφ έρονται σαν απόγονοι του γιού του Νώε, του Σήμ, ο οποίος επέζησε του γνωστού κατακλυσμού), η οποία εγκαταστάθηκε στην Ασία (Μεσοποταμία, Παλαιστίνη, Φοινίκη) και στη Βόρεια Αφρική. Οι Άραβες, οι Τούρκοι, οι Εβραίοι κ.α. είναι όλοι σημιτικές φυλές, ενώ έχουν δύο βασικές θρησκείες (Εβραϊκή και Μωαμεθανική). Προσπάθησαν επανειλημμένα στο παρελθόν να διεισδύσουν και στην κεντρική Ευρώπη από όλες τις πλευρές της (Τούρκοι, Μαυριτανοί κ.α.), αλλά τελικά δεν τα κατάφεραν (το τελευταίο οχυρό των Μουσουλμάνων στην Ισπανία ήταν η Γρανάδα, η οποία έπεσε το 1492).
Η τρίτη ανθρώπινη φυλή, η «Κίτρινη» όπως αποκαλείται (κύρια πίστη τους ο Κομφούκιος με την αρετή της υπέρτατης αυτοκυριαρχίας - ανεκτικότητας, ο οποίος όπως δεν θεωρείται θρησκεία, αφού ο ίδιος δεν επικαλέσθηκε ποτέ ότι είδε το Θεό ή προέρχεται από αυτόν), αποτελεί την μεγαλύτερη πληθυσμιακά περιοχή, με πολύ παλαιά ιστορία, η οποία όμως δεν ήταν «νομαδική», αλλά ούτε και τόσο επιθετική-πολεμική όπως οι άλλες δύο.
Επιτρέποντας τώρα στη φαντασία μας να καλπάσει, βλέπουμε ότι στην περίπτωση που θα επικρατήσει στο μέλλον ο γεωπολιτικός προστατευτισμός (για πρώτη φορά ο κόσμος είναι ξανά «α-πολικός», αφού δεν υπάρχει πια απόλυτος κυρίαρχος, όπως οι Η.Π.Α. στο πρόσφατο παρελθόν, με τη Σοβιετική Ένωση και τον Κομουνισμό ευρύτερα απέναντι της), είναι πολύ πιθανόν να εδραιωθεί σε μεγαλύτερες «συνοριακές» περιοχές, εφ' όσον υπάρξουν ηγέτιδες χώρες και ηγετικές προσωπικότητες, κάτω από τα κεντρικά τρία φυλετικά χαρακτηριστικά, όπως τα παραπάνω.
1. Ευρώπη λοιπόν με τη Ρωσία μαζί, ενδεχομένως με συμμάχους την Ινδία και την Περσία (Ινδοευρωπαίοι),
2. Δυτική Ασία με Βόρεια Αφρική (Σημίτες), καθώς επίσης
3. Ανατολική Ασία και Ιαπωνία (Κίτρινη φυλή).
Οι υπόλοιπες περιοχές του πλανήτη (Αυστραλία, Καναδάς, Μεξικό, Ν. Αμερική κλπ), με κυριότερες τις Η.Π.Α. (που πιθανόν θα κρίνουν το «παιχνίδι»), μάλλον θα κληθούν να επιλέξουν «συμμαχία», διατηρώντας ενδεχομένως την ανεξαρτησία τους, σε ευρύτερες συνεργασίες μεταξύ τους.
http://freelakon.pblogs.gr/2009/06/pagkosmiopoihmenh-krish.html

Ο μπατιροτραπεζίτης ΣΑΛΛΑΣ και η μπατιροτράπεζα ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Τεράστια και ανθελληνικά συμφέροντα κρύβονται πίσω από την πρόταση του Σάλλα για το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και την Αγροτική Τράπεζα.Δεν πρέπει ν' αφήσουμε να σωθεί ο Σάλλας και η ετοιμόρροπη τράπεζά του με τα δημόσια "φιλέτα"Όταν σου προσφέρουν έναν δίσκο με σοκολατάκια, σοκολατάκι παίρνεις και όχι τον δίσκο. Αυτό, το οποίο το καταλαβαίνουν οι πάντες, δεν το καταλαβαίνει ο κατά τα άλλα πονηρός Σάλλας.
Στον «δίσκο» λοιπόν απλώνει το χέρι του, διεκδικώντας το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και την Αγροτική. Όταν κάποιοι κυβερνητικοί και οικονομικοί παράγοντες συμφωνούσαν στην ανάγκη συγχωνεύσεων μεταξύ των εμπορικών τραπεζών, προκειμένου να επιβιώσουν - και υποτίθεται να διασφαλιστούν οι καταθέσεις των καταθετών - , δεν εννοούσαν αυτό, το οποίο αντιλήφθηκε ο Σάλλας.
Το «σοκολατάκι» της συμβουλής της υποστήριξης -και λίγο της ανοχής τους σ' ό,τι αφορά τους κρατικούς ελέγχους- προσέφεραν στον σχεδόν χρεοκοπημένο Σάλλα και όχι το δημόσιο κεφάλαιο, για να σωθεί.Συγχωνεύσεις μεταξύ των μπατιροτραπεζιτών των μπατιροτραπεζών πρότειναν και όχι "σανίδα" σωτηρίας αποτυχημένων τοκογλύφων από τα "φιλέτα" του δημοσίου.
Πόσο μάλλον όταν αυτοί οι υποψήφιοι αγοραστές αυτών των 'φιλέτων του δημοσίου επιχειρούν τις αγορές τους με δημόσιο χρήμα. Αυτό κι αν είναι ειρωνεία, εφόσον η τράπεζά του βρίσκεται στο κακό της το χάλι.
Είναι άλλο πράγμα η προβληματική Πειραιώς να συγχωνευτεί με την όμοιά της Άλφα ή Μιλένιουμ Μπανκ και άλλο πράγμα να πιαστεί από την κρατική περιουσία.Άλλο πράγμα είναι να πιαστούν -για να μην πέσουν- δύο μεθυσμένοι μεταξύ τους και άλλο πράγμα ένας μεθυσμένος να καβαλήσει έναν αθλητή.
Αυτό κάνει ο Σάλλας σήμερα. Ο ετοιμοθάνατος, πριν πέσει κάτω από μόνος του, αγκαλιάζει τους απέναντι, για να φαίνεται ότι "παλεύει".
Ο ετοιμοθάνατος, ο οποίος ουρλιάζει από τους επιθανάτιους πόνους και τους εμφανίζει σαν πολεμικές "κραυγές".
Αυτό κάνει η Τράπεζα Πειραιώς σήμερα.
Ο θρασύς Σάλλας, που τολμά και "παίζει" επιθετικά εις βάρος της κρατικής περιουσίας με το κρατικό χρήμα.Το κρατικό χρήμα της επιχορήγησης της επιτρέπει να επιβιώνει στα όρια της επιβίωσης.
Σ' αυτά τα όρια παίζει ο Σάλας το παιχνίδι του "αυτοκράτορα".
Μια τράπεζα, η οποία για τους γνωρίζοντες έχει φτάσει τον τελευταίο καιρό πολλές φορές κοντά στο τέλος της.
Μια τράπεζα, η οποία εδώ και καιρό βρίσκεται στην "εντατική", χαροπαλεύοντας.
Μια τράπεζα, η οποία λειτουργεί και υπάρχει εξαιτίας των κρατικών επιχορηγήσεων.
Δεν πρέπει ν' αφήσουμε να σωθεί ο Σάλλας και η ετοιμόρροπη τράπεζά του με αυτά τα "φιλέτα".
Μια τράπεζα, λοιπόν, η οποία, αν αφεθεί αβοήθητη από το κράτος, μετράει λίγους μήνες ζωής, έρχεται ν' "αγκαλιάσει" τα κρατικά φιλέτα, για να φαίνεται ότι τα "παλεύει".
Μια τράπεζα, η οποία κατά "σύμπτωση" κάνει την πρόταση λίγο πριν ανακοινωθούν τα "στρες τεστ" για τις τράπεζες.
Ο κατά πάσα πιθανότητα -και με επιβεβαιωμένα στοιχεία- "ετοιμοθάνατος" απλώνει το χέρι στα τραπεζικού τύπου "φιλέτα" του δημοσίου.
Γιατί τα ονομάζουμε τραπεζικού τύπου "φιλέτα" και όχι τράπεζες;
Γιατί ούτε η Αγροτική Τράπεζα ούτε το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο είναι εμπορικές τράπεζες με την απόλυτη σημασία του όρου.
Ο "τζίτζικας" και ο "μέρμηγκας".
Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο όλα αυτά τα χρόνια της υπερβολής και της σπατάλης, που θησαύριζαν οι εμπορικές τράπεζες -και άρα και η Πειραιώς- ακολουθούσε τη χαμηλή απόδοση, η οποία προέκυπτε από τον ρόλο του. Δεν έμπαινε στις μεγάλες αποδώσεις.
Δεν έδινε δάνεια σε όποιον στεκόταν στα δύο του πόδια, μόνο και μόνο για ν' αυξάνει τεχνητά το ενεργητικό του και άρα να τα "γράφει" στο κιτάπια του.
Έλεγχε και ξαναέλεγχε την πιστοληπτική ικανότητα των δυνάμει πελατών του.
Κρατούσε τον λόγο μεταξύ καταθέσεων και χορηγήσεων χαμηλά.
Υπερβολικά χαμηλά. Χαμηλά .σε σημείο να διαθέτει μόνιμα -και σε βαθμό σκανδαλώδη για τα ήθη της περασμένης εποχής- περισσότερες καταθέσεις στα ταμεία της παρά "υποσχέσεις" αποπληρωμής παροχών.Αυτό όμως το καθιστούσε υγιές.
Πόσο υγιές;
Απόλυτα υγιές και με τη "βούλα" του τραπεζικού νόμου.
Το Τ.Τ. πάντα πληρούσε -και με το παραπάνω- τα όρια και τους περιορισμούς του Συμφώνου της Βασιλείας.
Του Συμφώνου, το οποίο μεταξύ άλλων προσδιόριζε αριθμητικά την έννοια της τραπεζικής "υγείας".
Τι σημαίνει αυτό;
Ότι "υγιής" τράπεζα είναι αυτή, η οποία διαθέτει σε χορηγίες το πολύ το 85% των καταθέσεών της.
Το Τ.Τ. βρίσκεται σήμερα στο "αθλητικό" επίπεδο του 65%, ενώ η Τράπεζα Πειραιώς στο επίπεδο του "μεθυσμένου" που τρικλίζει στο 140%.
Στο επίπεδο αυτό, το οποίο σήμερα επιτρέπει στο Τ.Τ. να μην ανησυχεί καθόλου για τα "στρες τεστ" των τραπεζών, ενώ η Τράπεζα Πειραιώς να βλέπει τον "χάρο" με τα μάτια της.
Αυτήν την "υγεία" το Τ.Τ. την πλήρωνε με τεράστιο κόστος.
Την ίδια ώρα που οι εμπορικές τράπεζες -σαν την Πειραιώς- "μεθούσαν" από τα "εικονικά" κέρδη των παράλογων και επικίνδυνων χορηγήσεων, οι οποίες αύξαναν τα "ενεργητικά", για να παίρνουν μπόνους οι υπάλληλοί της, οι συνάδελφοί τους στο Τ.Τ. δεν είχαν τις ίδιες απολαβές.
Την ίδια ώρα που οι εμπορικές τράπεζες αύξαναν μέσα σε λίγες ημέρες τα μερίδιά τους στην αγορά, εφόσον δεν σέβονταν ούτε καν τα όρια της νομιμότητας σ' ό,τι αφορά τον λόγο μεταξύ καταθέσεων και χορηγήσεων, το Τ.Τ. έδειχνε "αργό", εφόσον τηρούσε αυτόν τον λόγο με θρησκευτική ευλάβεια. Όλα αυτά όμως είχαν κόστος.
Κόστος, το οποίο περνούσε και στους πελάτες της. Αυτά τα ασφαλή αλλά χαμηλά κέρδη της περνούσαν και στους πελάτες της. Τα "τζιτζίκια" των εμπορικών τραπεζών πανηγύριζαν τα τεράστια κέρδη τους, ενώ τα "μυρμήγκια" του Τ.Τ. δεν είχαν καν γιορτή.
Οι πρώτοι "έτρεχαν" και "πηδούσαν", ενώ οι δεύτεροι απλά "περπατούσαν".
Αυτό ήταν ένα κόστος και ήταν τεράστιο. Κόστος τόσο για το ίδιο το Ταμιευτήριο όσο και για τους πελάτες του.
Το Ταμιευτήριο δεν ήταν ανταγωνιστικό στην τραπεζική του λειτουργία.
Για το Ταμιευτήριο αυτή η έλλειψη ανταγωνιστικότητας ήταν κόστος. Έχανε πελάτες και δεν μεγάλωνε το μερίδιό του στην τραπεζική αγορά.
Με τεράστια υποδομή σε όλη την επικράτεια δεν κατόρθωσε ακόμα και σήμερα να πάρει πάνω από 3,7% της αγοράς.
Δεχόταν όμως αυτό το κόστος, εφόσον αυτό προέκυπτε από τον ρόλο του.Παρέμενε ένα ασφαλές ταμιευτήριο και δεν μπορούσε ν' ανταγωνιστεί στα ίσα τις κοινές εμπορικές τράπεζες. Έχανε συνέχεια πελάτες, εφόσον δεν βόλευε τα "λαμόγια" δανειολήπτες ή τους "βιαστικούς" για κέρδη καταθέτες ή επενδυτές.
Τους καταθέτες, οι οποίοι γύριζαν από τράπεζα σε τράπεζα, αναζητώντας τους υψηλότερους τόκους. Αυτό το τεράστιο κόστος, το οποίο ήταν μετρήσιμο, ήταν η "αντιπαροχή" για την ασφάλεια.
Την ασφάλεια των πελατών του, οι οποίοι πάντα ήταν σίγουροι ότι τα χρήματά τους υπάρχουν και δεν έχουν μπει σε κάποιο κερδοσκοπικό "καζίνο".
Τι θα πει ασφάλεια; Οι συνεχείς και αυστηροί έλεγχοι του Τ.Τ. μπορεί να "έδιωχναν" πελάτες, αλλά είχαν ως αποτέλεσμα το Τ.Τ. να έχει πολύ μικρές επισφάλειες.Το Τ.Τ. σήμερα -και εν μέσω οικονομικής κρίσης- έχει επισφάλειες της τάξης του 1,6%, ενώ η Τράπεζα Πειραιώς έχει πάνω από το 10% .
Ένας θεός γνωρίζει πόσο πιο πάνω, εφόσον είναι βέβαιον ότι η Τράπεζα "κρύβει" νούμερα .
Ένας θεός γνωρίζει πόσες "πιστολιές" έχει φάει η Πειραιώς από τους "ακάλυπτους" πελάτες της και δεν τις εμφανίζει, για να μην φανεί η πραγματική κατάσταση της "υγείας" της.
Μια "υγεία", η οποία για το Τ.Τ. είναι δεδομένη κι αναμφισβήτητη.
Μια "υγεία", η οποία θεωρείται δεδομένη, όταν οι επισφάλειες είναι ανεκτές σε περίπτωση που κινούνται γύρω στο 2% -και το Τ.Τ έχει 1,6%-. Αυτά όλα τα γνώριζαν οι πελάτες του και γι' αυτό το επέλεγαν.
Επένδυαν στην ασφάλεια του ταμιευτηρίου και δεν άκουγαν τις "σειρήνες" των εμπορικών τραπεζών, οι οποίες δήθεν έδιναν στους πάντες τα πάντα.Όπως λοιπόν το Ταμιευτήριο επέλεγε -με τρομερό κόστος- τις τοποθετήσεις σε χαμηλές αλλά ασφαλείς αποδώσεις, έτσι επιλεγόταν και το ίδιο από τους πελάτες του με το ανάλογο κόστος από την πλευρά τους.
Στα χρόνια που οι "άλλοι" δήθεν θησαύριζαν, είτε ως τράπεζες είτε ως πελάτες τους, στη "χώρα" του Ταμιευτηρίου τα πάντα ήταν ήσυχα.
Ήσυχα .αλλά ασφαλή. Δεν επεδίωκαν μεγάλα κέρδη, αλλά δεν ρίσκαραν και μεγάλες ζημιές. Δεν κοιμούνταν "μεθυσμένοι" από τα κέρδη, αλλά δεν φοβούνταν μήπως ξυπνήσουν φτωχοί. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις διαφημίσεις των "ξύπνιων" της Eurobank, οι οποίες έδειχναν χρήματα και υπαλλήλους να "ροχαλίζουν";
Ήταν κοιμισμένοι οι υπάλληλοι του Τ.Τ., οι οποίοι βαστούσαν "κοιμισμένα" τα χρήματα των πελατών τους και ήταν "ξύπνιοι" οι "ανοικτομάτες" της Eurobank.
Τόσο "ανοικτομάτες", που τώρα έχουν επισφάλειες πάνω από το 20%.
Τώρα, που οι εμπορικές τράπεζες -και άρα και η Πειραιώς- περνάνε από την εποχή των παχιών αγελάδων στην εποχή των ισχνών αγελάδων, θέλουν ν' αρπάξουν αυτά, τα οποία οι άλλοι διατηρούσαν με κόστος.
Τώρα που οι "ανοιχτομάτηδες" είναι "νταντέλες", θέλουν να βάλουν χέρι στα χρήματα των "κοιμισμένων".
Θέλουν ως ιδρύματα να καρπωθούν την "υγεία" του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου.
Τα ίδια και χειρότερα θέλουν να κάνουν οι καταθέτες τους εις βάρος των πελατών του Ταμιευτηρίου. Θέλουν να βάλουν τους χιλιάδες καταθέτες, οι οποίοι επί χρόνια είχαν χαμηλές αποδώσεις στα κεφάλαιά τους -με κέρδος την ασφάλεια-, να μοιραστούν την ανασφάλεια των πελατών της Πειραιώς.
Αν δηλαδή υπάρξει αντίδραση σε μια μελλοντική συγχώνευση των εταιρειών αυτών, αυτή δεν θα πρέπει να περιοριστεί στους υπαλλήλους του Ταμιευτηρίου.
Πρωτίστως πρέπει να είναι αντίδραση των καταθετών του, γιατί αυτών το χρήμα κάποιοι πονηροί επιβουλεύονται.
Αυτών τις εξασφαλισμένες καταθέσεις κάποιοι επιθυμούν να ελέγχουν, για να "εγγυηθούν" τις υπ' ατμόν καταθέσεις των πιο κερδοσκόπων καταθετών της ετοιμοθάνατης Πειραιώς.
Τα "καθαρά" και ασφαλή χρήματα των πελατών του Τ.Τ. θα μπουν στην ίδια βρόμικη "λεκάνη" με αυτά των πελατών της Πειραιώς, οι οποίοι γυρνούσαν από τράπεζα σε τράπεζα, αναζητώντας τον μεγαλύτερο τόκο.
Τώρα, που κινδυνεύουν, θέλουν να βάλουν τα χέρια τους στις "τσέπες" των άλλων.
Και εδώ βέβαια τίθεται και το μέγα ερώτημα.
Τι θα γίνει αν μετά από μια τέτοια συγχώνευση-εξαγορά οι πονηροί και "ψυλλιασμένοι" πελάτες της Πειραιώς πάνε την επόμενη ημέρα και σηκώσουν τις καταθέσεις τους;
Στην πραγματικότητα θα πάρουν τα χρήματα των πελατών του Τ.Τ., εφόσον είναι βέβαιον ότι η Πειραιώς είναι "νταντέλα". Θα φορτώσουν τον "μουντζούρη" στους πελάτες του Τ.Τ. Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Χρήματα η Πειραιώς δεν έχει.
Οι αποδόσεις, τις οποίες υποσχόταν στους πελάτες της, παραμένουν κενά νούμερα στα τραπεζικά βιβλιάρια των καταθετών της.
Προφανώς τα τοκογλυφικά κέρδη, που αναζητούσαν οι "επενδυτοκαταθέτες" της Πειραιώς, υπολογίζουν ότι θα τους τα δώσουν οι πελάτες του Τ.Τ από το υστέρημά τους.Αυτός είναι ο απώτερος στόχος αυτών, οι οποίοι θέλουν πάση θυσία τη συγχώνευση. Θέλουν να βάλουν τα "μυρμήγκια" να πληρώσουν τις εξυπνάδες των "τζιτζικιών";
Πόσοι από τους πελάτες της Πειραιώς σήμερα γνωρίζουν ότι είναι "εγκλωβισμένοι" και περιμένουν να απεγκλωβιστούν με τα χρήματα των έτσι κι αλλιώς "αργών" καταθετών του Τ.Τ; Αυτό είναι το παράνομο και το παράλογο. Δεν μπορείς να ενώσεις τα κλουβιά των "λύκων" με αυτά των "κουνελιών";
Θέλει η Τράπεζα Πειραιώς ν' "αγοράσει" το Τ.Τ;
Καλά κάνει, εφόσον αυτό την συμφέρει.
Όμως, συμφέροντα δεν έχει μόνον αυτή.
Συμφέροντα έχουν και οι άλλοι.Τι θα γίνει λοιπόν αν πάνε αύριο όλοι οι πελάτες του Τ.Τ. και "σηκώσουν" τα χρήματά τους, γιατί αυτό τους συμφέρει; Να προλάβουν να τα σηκώσουν πριν τους τα σηκώσουν οι πελάτες της Πειραιώς;
Να το πάρει "άδειο" το μαγαζί ο Σάλλας, για να δούμε τι περίπου αναζητούσε ως κέρδος από αυτήν την αγορά.Αυτό φοβάται ο Σάλλας και γι' αυτόν τον λόγο δεν θέλει να έρθει σε σύγκρουση με τους εργαζόμενους του Τ.Τ..
Γι' αυτόν τον λόγο τούς υπόσχεται τα πάντα. Φοβάται τους εργαζόμενους, γιατί έχουν επαφή με τους πελάτες του Τ.Τ. και μπορούν να τους βάλουν ιδέες, που δεν τον συμφέρουν.
Τους φοβάται, γιατί μπορούν να τους βάλουν ιδέες να "σηκώσουν" τα χρήματά τους από το Ταμιευτήριο, προκειμένου να τα σώσουν από τις αρπακτικές διαθέσεις των καταθετών της Πειραιώς.
Γι' αυτόν τον λόγο σε μια εποχή, όπου τα κόστη λειτουργίας είναι αυτά που τρομάζουν τους επιχειρηματίες και κλείνουν τις επιχειρήσεις τους, αυτός τα αγνοεί επιδεικτικά.
Δεν θέλει "εξυγίανση" των κρατικών και άρα εκ των δεδομένων "πλαδαρών" χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, που στοχεύει ν' αγοράσει.Σε μια εποχή, που η ίδια η Πειραιώς θα έπρεπε να προχωρά σε δικό της πρόγραμμα εξυγίανσης, απαλλάσσοντας τον εαυτό της από χιλιάδες περιττούς -λόγω της κρίσης- υπαλλήλους, ο Σάλλας δέχεται να φορτωθεί κι άλλους πολύ περισσότερους.
Είναι προφανές, δηλαδή, ότι δίνει όσο-όσο για να τα αποκτήσει, εφόσον από εκεί περιμένει να σωθεί. Με προσωπικό 13.442 άτομα ελάχιστα τον απασχολούν τα δυόμισι χιλιάδες άτομα του Τ.Τ. Τα χρήματα του Τ.Τ. θέλει, γιατί εκεί βρίσκεται η λύση του προβλήματός του.
Τους δείκτες "υγείας" του Τ.Τ. θέλει, για να ρίξει τον μέσο όρο των "καρκινικών" δεικτών της δικής του τράπεζας.Ποιος μας αποκλείει δηλαδή το ενδεχόμενο ότι αυτή η προσπάθεια του Σάλλα δεν είναι μια απλή οικονομική απάτη;
Πίσω δηλαδή από την επιθετικότητά του είναι πιθανόν να κρύβεται μια "ελίτ" μεγαλομετόχων και μεγαλοκαταθετών της Τράπεζας Πειραιώς, οι οποίοι γνωρίζουν την τραγική κατάστασή της και να αγωνιούν για τη σωτηρία των χρημάτων τους.
Άνθρωποι, οι οποίοι πραγματικά αγωνιούν για τη σωτηρία χρημάτων τους, τα οποία φαίνονται σχεδόν χαμένα, εφόσον η τράπεζα είναι έτοιμη για φαλιμέντο.
Ποιος δηλαδή μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο αυτή η "ελίτ", που επί χρόνια ρίσκαρε τα χρήματα των καταθετών της για τα μεγάλα κέρδη, να μην κάνει τώρα το τελευταίο της "κόλπο", βλέποντας την καταστροφή να έρχεται;
Απλά πράγματα.
Κάποιοι μεγαλομέτοχοι και μεγαλοκαταθέτες της Πειραιώς μπορούν να λύσουν όλα τους τα προβλήματα με το Τ.Τ. .
Όλα τους τα προβλήματα, τόσο στο επίπεδο των μετοχών όσο και στο επίπεδο των καταθέσεων.
Μπορούν, για παράδειγμα, να καλλιεργήσουν ένα τεχνητό κλίμα "ευφορίας" στο επενδυτικό κοινό και να ξεφορτωθούν μεγάλα πακέτα μετοχών της Πειραιώς, τα οποία σήμερα είναι πακέτα άχρηστων μετοχών μιας υπό χρεοκοπίας τράπεζας.
Μόνον από τις πρόσφατες φήμες για την προσφορά της Πειραιώς οι μετοχές της "ανέβηκαν" από 3,89 ευρώ σε 4,65 ευρώ.
Κάποιοι, δηλαδή, "ξεφορτώθηκαν" μετοχές και αυτοί είναι οι μέτοχοί της. Μετοχές, τις οποίες λίγες ημέρες πριν δεν θα τις πουλούσαν ούτε για δύο ευρώ το κομμάτι. Κάποιοι διπλασίασαν τα χρήματά τους μόνο και μόνο από τη φήμη για εξαγορά.
Κάποιοι φιλοδοξούν να κερδίσουν άπειρα χρήματα από την πραγματική εξαγορά.Αυτό είναι πολύ εύκολο να το καταφέρουν, αν σκεφτεί κάποιος ότι ανάμεσα στους μεγαλομετόχους αυτής της ξοφλημένης τράπεζας είναι οι Βαρδινογιάννηδες με τα άπειρα μέσα.
Μπορούν μέσα από τα δικά τους ΜΜΕ να "ενθουσιάσουν" τον κόσμο με αυτήν την "έξυπνη" κίνηση του Σάλλα.
Μπορούν με τους πολιτικούς, που διατηρούν στο pay roll τους, να "πείσουν" τον κόσμο ότι τον "συμφέρει" αυτή η εξαγορά.
Ας θυμηθεί ο αναγνώστης ποια τηλεοπτικά κανάλια "ενθουσιάστηκαν" με την πρόταση της Πειραιώς.
Ας θυμηθεί ο αναγνώστης ποιοι πολιτικοί "ενθουσιάστηκαν" με την επιχειρηματικότητα του Σάλλα;
Από τη στιγμή που μπαίνουν στο "κάδρο" της εξαγοράς τόσο μεγάλα συμφέροντα, ευνόητο είναι ότι θα πρέπει να ελεγχθούν παράμετροι, οι οποίες δεν έχουν άμεση σχέση με αυτήν καθ' αυτήν την εξαγορά.
Οι Βαρδινογιάννηδες λοιπόν μπορεί να κρύβονται πίσω από τον Σάλλα.
Αυτοί μπορεί να του επέτρεψαν να χρησιμοποιήσει τις τελευταίες δυνάμεις της τράπεζας, προκειμένου να εξασφαλίσει τα χρήματα για την εξαγορά του Τ.Τ..
Αυτοί μπορεί να του "συμπλήρωσαν" τα χρήματα που μπορεί να του έλλειπαν, ώστε κατά τη διαδικασία της εξαγοράς να προλάβουν να ξεφορτωθούν μετοχές της Πειραιώς.
Αφού σώσουν τα χρήματα των μετοχών τους, στη συνέχεια να σώσουν και τις καταθέσεις τους.
Να προλάβουν να τραβήξουν τα χρήματά τους από το νέο τραπεζικό σχήμα και στην πραγματικότητα από τις καταθέσεις του Τ.Τ. .
Συμφέρει, αν το σκεφτεί κάποιος καθαρά οικονομικά.
Τι είναι 300 εκατομμύρια για καταθέτες τύπου Βαρδινογιάννη, οι οποίοι όλοι μαζί μπορεί να έχουν "εγκλωβισμένα" κάποια δις στην τράπεζα Πειραιώς;
Τι είναι αυτά τα χρήματα, όταν με αυτά θα πάρουν ταυτόχρονα και τα άπειρα ακίνητα περιουσιακά στοιχεία των αγορών τους;
Ποιος δεν θα έδινε 300 εκατομμύρια, για ν' "αγοράσει" μερικά δισεκατομμύρια;
Με την εξαγορά του Τ.Τ. κάποιοι λύνουν ως δια μαγείας όλα τους τα προβλήματα εις βάρος των καταθετών του ταμιευτηρίου.
Κάποιοι, οι οποίοι τώρα είναι αναγκασμένοι να κάνουν πρόβες χρεοκοπίας, μπορούν, εξαιτίας του Τ.Τ., να ονειρεύονται νέες "μπάζες".
Με μόνον τριακόσια εκατομμυριάκια θα βάλουν το "χέρι" τους στον πιο μεγάλο "κουμπαρά" της χώρας. Το Τ.Τ. έχει τα πιο ζεστά χρήματα στην ελληνική επικράτεια .
Ζεστά, σαν να είναι "αγουροξυπνημένα" .
Ζεστά, σε μια συγκυρία, όπου οι Βαρδινογιάννηδες, για παράδειγμα, έχουν ανάγκη το ζεστό το χρήμα, γιατί "στέγνωσαν" από τις τελευταίες τους επενδύσεις.
Έκαναν τεράστιες επενδύσεις νέας τεχνολογίας στα διυλιστήρια της Μότορ Όιλ. Ταυτόχρονα εξαγόρασαν με μετρητά το σύνολο του δικτύου της Shell.
Όλα αυτά εν μέσω οικονομικής κρίσης. Εν μέσω μιας κρίσης, η οποία περιορίζει σε επικίνδυνο βαθμό τις εισπράξεις τους.
Να υποθέσουμε ότι και η επιλογή του Κωνσταντόπουλου στη θέση του προέδρου του Παναθηναϊκού εξυπηρετεί την ανάγκη αυτής της νέας πολιτικής;
Της πολιτικής της διεκδίκησης κρατικού χρήματος για τη σωτηρία της "οικογένειας";
Έκαναν "δώρο" στον κόσμο του Παναθηναϊκού ένα πρωτάθλημα και θέλουν να πάρουν κι αυτοί το "δωράκι" τους; "Δωράκι", το οποίο υπό την καθοδήγηση ενός πολιτικού-προέδρου θα τους το δώσουν οι φίλαθλοι με την ανοχή και την ηθική τους υποστήριξη;
Από τα πάλαι ποτέ "κάτω τα χέρια από τον Πρόεδρο", ο οποίος έκλεβε στο όνομα του Ολυμπιακού, θα πάμε στο "κάτω τα χέρια από τον ιδιοκτήτη", ο οποίος κλέβει στο όνομα του Παναθηναϊκού;
Αν η κυβέρνηση εξακολουθήσει να "σπρώχνει" αυτήν την αγοραπωλησία, οι υπάλληλοι του Τ.Τ. είναι υποχρεωμένοι να προστατεύσουν τα συμφέροντα των πελατών τους.
Να ενημερώσουν τους πελάτες τους για τον κίνδυνο και να τους προτείνουν να σηκώσουν τα χρήματά τους από το Τ.Τ., για να τα σώσουν.
ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΦΑΝΕ ΟΙ ΚΑΤΑΘΕΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ αν δεν το κάνουν.
Έτσι κι αλλιώς οι υπάλληλοι δεν χάνουν τίποτε.
Μόνον το Τ.Τ. θα εξασθενίσει σ' αυτήν την περίπτωση.
Το πολύ-πολύ να πάψει να ενδιαφέρει ως αγορά τους άρπαγες. Οι ίδιοι είναι δημόσιοι υπάλληλοι και τέτοιοι θα παραμείνουν.
Έχουν υποχρέωση όμως να δώσουν τη μάχη, για να προστατεύσουν τη δημόσια περιουσία και τους πελάτες τους.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
http://deltio11.blogspot.com/

Ψηφίστηκε το ν/σ για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά

Ψηφίστηκε χθες από την Ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο για τη ρύθμιση των οφειλών των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, με την υπουργό Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας.
Το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε από το ΠΑΣΟΚ, τη Ν.Δ. και το ΛΑΟΣ, ενώ καταψήφισαν τα κόμματα της Αριστεράς.
Κατά πλειοψηφία υπερψηφίστηκαν και δύο τροπολογίες που εντάχθηκαν στο νομοσχέδιο. Με την πρώτη παρατείνεται υπό προϋποθέσεις, από 6 σε 10 έτη, ο χρόνος μίσθωσης των καταστημάτων που λειτουργούν στις κεντρικές αγορές Αθήνας και Θεσσαλονίκης και, με τη δεύτερη, καθορίζεται η οργάνωση των υπηρεσιών της Επιχειρησιακής Μονάδας Ανάπτυξης.
Από 1ης Σεπτεμβρίου
Ο νέος νόμος, όσον αφορά στο σκέλος του εξωδικαστικού συμβιβασμού ενεργοποιείται από την 1η Σεπτεμβρίου, ενώ από τις αρχές του 2011 θα αρχίσει η διαδικασία υποβολής αιτήσεων στο δικαστήριο για τη ρύθμιση των οφειλών. Μέχρι τότε (έξι μήνες μετά τη δημοσίευση του νόμου στο ΦΕΚ) δεν θα γίνονται πλειστηριασμοί στην πρώτη κατοικία ή στο μοναδικό ακίνητο ενός υπερχρεωμένου πολίτη. Ο νόμος ορίζει ότι προστατεύεται από τον πλειστηριασμό η πρώτη κατοικία για ποσό που ισούται με το αφορολόγητο όριο για την απόκτησή της, συν 50%.
Οι φάσεις της ρύθμισης
Φάση 1: Εξωδικαστικός συμβιβασμός
Πριν από την υποβολή της αίτησης, ο οφειλέτης υποχρεούται να κάνει προσπάθεια συμβιβασμού με τους πιστωτές, η οποία αποδεικνύεται με βεβαίωση του φορέα που την έχει αναλάβει. Τον εξωδικαστικό συμβιβασμό αναλαμβάνει ένας από τους εξής: ο Συνήγορος του Καταναλωτή, η Επιτροπή Φιλικού Διακανονισμού, οι Ενώσεις Καταναλωτών, ο Μεσολαβητής Τραπεζικών Επενδυτικών Υπηρεσιών, δικηγόρος ή άλλος δημόσιος ή ιδιωτικός φορέας μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.
Φάση 2: Αίτηση στο Ειρηνοδικείο της περιοχής διαμονής του οφειλέτη
Η αίτηση περιλαμβάνει:
α) κατάσταση της περιουσίας και των εισοδημάτων οφειλέτη και συζύγου
β) κατάσταση με τις απαιτήσεις των πιστωτών
γ) σχέδιο διευθέτησης των οφειλών
δ) τη βεβαίωση για τη διενέργεια του εξωδικαστικού συμβιβασμού
ε) υπεύθυνη δήλωση ορθότητας των δηλωθέντων στοιχείων.
Ο οφειλέτης μπορεί να ζητήσει την αναστολή των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης (πλειστηριασμοί κ.λπ.) με ασφαλιστικά μέτρα.
Φάση 3: Προσπάθεια συμβιβασμού ενώπιον δικαστηρίου
Ο συμβιβασμός είναι δυνατόν να επιτευχθεί ακόμη κι αν συμφωνούν μόνο πιστωτές με απαιτήσεις που υπερβαίνουν το 51% των οφειλών. Προϋπόθεση: η συμφωνία των πιστωτών με εμπράγματες εξασφαλίσεις.
Διαδικασία του δικαστικού συμβιβασμού:
Στο πρώτο μήνα από την υποβολή της αίτησης: επιδίδεται το σχέδιο διευθέτησης στους πιστωτές.
Στο δεύτερο μήνα: απάντηση ή πρόταση τροποποιήσεων από πιστωτές.
Στο πρώτο 15ήμερο του τρίτου μήνα: υποβολή τροποποιημένου σχεδίου από οφειλέτη.
Στις επόμενες είκοσι ημέρες: αποδοχή ή μη από πιστωτές. Αν παρέλθει το διάστημα χωρίς παρατηρήσεις, θεωρείται ότι ο πιστωτής έχει αποδεχθεί το σχέδιο.
Δικαστική ρύθμιση
Σε περίπτωση που αποτύχει ο δικαστικός συμβιβασμός, το Δικαστήριο, μετά τη διενέργεια των απαραίτητων ελέγχων, εφόσον κρίνει ότι δεν επαρκούν τα περιουσιακά στοιχεία και τα εισοδήματά του για την αποπληρωμή των χρεών, προχωρά στη ρύθμιση των οφειλών.
Ο οφειλέτης αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλλει κάθε μήνα, για τέσσερα έτη, μέρος του εισοδήματός του στους πιστωτές. Το ύψος των μηνιαίων καταβολών καθορίζεται από το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τα εισοδήματά του, τη δυνατότητα συνεισφοράς του συζύγου, σταθμίζοντάς τα με τις βιοτικές ανάγκες του ιδίου και των προστατευομένων μελών της οικογενείας του.
Αν ο οφειλέτης δεν έχει τη δυνατότητα να καταβάλει κανένα ποσό για την εξόφληση μέρους των χρεών, το δικαστήριο μπορεί να ορίσει πολύ μικρό ποσό ή και μηδενική καταβολή στους πιστωτές, εφόσον π.χ. είναι άνεργος ή συντρέχουν σοβαρά προβλήματα υγείας ή δεν έχει επαρκές εισόδημα. Το δικαστήριο επανεξετάζει μετά από 5-6 μήνες την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο οφειλέτης.
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1848845
το ΚΚΕ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωσαν ότι το καταψηφίζουν.
«Κανείς δεν έχει να κερδίσει κρατώντας τους αδύναμους συμπολίτες μας σε κατάσταση ομηρίας. Αντίθετα, τα νοικοκυριά αυτά έχουν πλέον, με τη προοπτική που τους ανοίγεται, κάθε λόγο να εξαντλήσουν τις δυνατότητες τους για την αποπληρωμή του χρέους εκείνου που μπορούν πράγματι να εξυπηρετήσουν», τόνισε η κ. Κατσέλη και πρόσθεσε: «Στις κρίσιμες συνθήκες που βρισκόμαστε έχουμε μεγαλύτερο χρέος να τους στηρίξουμε, να τους διασφαλίσουμε ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, να προάγουμε την επανένταξη και συμμετοχή τους στην οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα».
Ο εισηγητής της ΝΔ Κωνσταντίνος Μουσουρούλης κατηγόρησε τη κυβέρνηση για έλλειψη ολοκληρωμένης πολιτικής και ότι διαχειρίζεται τα προβλήματα με αποσπασματικό τρόπο, ενώ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Κώστας Μαρκόπουλος έκανε λόγο για εντυπώσεις και ελπίδες για ανθρώπους που περνάνε δύσκολα αλλά δεν θα λυθούν τα προβλήματα τους.
Ο εισηγητής του ΚΚΕ Άγγελος Τζέκης υποστήριξε ότι δεν είναι αλήθεια ότι με το νομοσχέδιο δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία για τους οικονομικά αδύναμους, αλλά βασικός του στόχος είναι να ικανοποιηθούν οι τραπεζικοί όμιλοι για τυχόν επισφαλείς εισπράξεις τους που δεν υπήρχε τρόπος να ικανοποιηθούν.
Για νομοσχέδιο που δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες αλλά θα απογοητεύσει τους περισσότερους έκανε λόγο ο εισηγητής του ΛΑΟΣ Παύλος Μαρκάκης και εκτίμησε ότι θα ενταχθούν πολύ λιγότεροι από αυτούς που έχει υπολογίσει η κυβέρνηση.
Έντονα επικριτική ήταν η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ Λίτσα Πασχαλίδου που κατηγόρησε την κυβέρνηση για εμπαιγμό των οικονομικά ασθενέστερων πολιτών.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_27/07/2010_348532

Θ. Παφίλης: Δεν μπορεί να κερδίσουν και οι τράπεζες και οι δανειολήπτες
Ολοκληρώθηκε χτες στη Βουλή η συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομίας για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, με το ΚΚΕ να καταγγέλλει ένα νομοθέτημα - παγίδα για τους δανειολήπτες προς όφελος των κερδών του τραπεζικού κεφαλαίου.
Χαρακτηριστική ήταν η απάντηση που έδωσε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Θανάσης Παφίλης, στον κυβερνητικό ισχυρισμό σύμφωνα με τον οποίο από τις ρυθμίσεις κερδίζουν και οι τράπεζες και οι δανειολήπτες. «Πώς κερδίζουν και οι δύο;», αναρωτήθηκε ρητορικά ο Θ. Παφίλης «μόνο με έναν τρόπο, αν αλλαχθεί αυτό που λέμε "ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος" και πεις θα λάβεις και από τον παρά μη έχοντα. Αυτό κάνει το νομοσχέδιο. Εκεί που δεν μπορείς να του πάρεις, έρχεται το νομοσχέδιο και λέει: "Θα σου πάρω, θα σε υποχρεώσω να πας σε διαπραγμάτευση, θα σε υποχρεώσω να δώσεις και από αυτά που δεν έχεις". Αυτό το ζητάνε οι τραπεζίτες». Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ έκανε λόγο για «πολλαπλή ληστεία των εργαζομένων και από το τραπεζικό σύστημα και συνολικά από τα μονοπώλια και τα μεγάλα κεφάλαια. Αυτό δεν έγινε όλα αυτά τα χρόνια; Αμύθητα κέρδη, απίστευτα, εξωφρενικά ποσά συγκεντρώθηκαν στις τράπεζες και στα μεγάλα ιδρύματα».
Δεύτερη ευκαιρία για τις ... τράπεζες
Δεν πρόκειται για «δεύτερη ευκαιρία» στους οφειλέτες δανείων, αλλά για ...μια ακόμη ευκαιρία στις τράπεζες να κερδοσκοπήσουν πάνω στις ανάγκες της λαϊκής οικογένειας. Με το σκεπτικό αυτό το ΚΚΕ καταψήφισε χτες στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομίας για «τη ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων». Υπέρ του νομοθετήματος τάχθηκαν τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ.
Νομοθετική παρέμβαση με μοναδικό και ξεκάθαρο στόχο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του τραπεζικού κεφαλαίου, χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ο βουλευτής του ΚΚΕ, Αγγελος Τζέκης σημειώνοντας ότι είναι ψευδεπίγραφα τα περί «κοινωνικής δικαιοσύνης» και «δεύτερης ευκαιρίας» στους δανειολήπτες που υποστηρίζει η κυβέρνηση.
Χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του για το ότι «ο βασικός στόχος είναι να ικανοποιηθούν οι τράπεζες για επισφαλείς απαιτήσεις που δεν επρόκειτο να εισπράξουν». Ο Α.Τζέκης, μέσα από τα προβλεπόμενα στο νομοσχέδιο ανέτρεψε την κυβερνητική επιχειρηματολογία σημειώνοντας ότι «οι τράπεζες αποκτούν πλήρη πρόσβαση στα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη», επίσης «μπορούν να βάζουν "χέρι" στα περιουσιακά στοιχεία του ή της συζύγου», ενώ «βάζουν χέρι και σε περιουσιακά στοιχεία που περιήλθαν στον οφειλέτη από κληρονομιά», σχολιάζοντας πως «είναι γεμάτο το νομοσχέδιο από ρυθμίσεις υπέρ των τραπεζικών ομίλων». Συνέχισε επισημαίνοντας ότι το σύνολο αυτών των διατάξεων «στοχεύουν στη διευκόλυνση της πληρωμής του μεγαλύτερου δυνατού μέρους των οφειλών προς το τραπεζικό κεφάλαιο», την ίδια στιγμή που «δεν αντιμετωπίζονται οι αιτίες που οδηγούν τις λαϊκές οικογένειες στο μεγάλο δανεισμό». Οπως είπε, αυτές είναι «η μείωση του λαϊκού εισοδήματος», παράλληλα «η αύξηση των φτώχειας και της ανεργίας», καθώς και «το νέο κύμα ακρίβειας», αφού αυξάνεται η έμμεση φορολογία και «ο πληθωρισμός τρέχει με 5,5 και 6%». Επιπρόσθετα επισήμανε ότι τα βάρη στα λαϊκά νοικοκυριά αυξάνονται με την «εμπορευματοποίηση στην Παιδεία, στην Υγεία και Πρόνοια καθώς και κοινωνικών αναγκών όπως η στέγαση, η ύδρευση, οι επικοινωνίες».
http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=5770476&publDate=29/7/2010

H Nosmoke kai ο φασισμός της αντικαπνιστικής υστερίαs

Πρέπει να ομολογήσω πως φουσκώνω από εθνική υπερηφάνεια, όταν βλέπω τη χώρα μου να "εκπολιτίζεται" με τέτοια ταχύτητα και , τουλάχιστον όσον αφορά την "πολιτικά ορθή" υστερία κατά του καπνίσματος, να μοιάζει όλο και περισσότερο με τον υπόλοιπο Δυτικό Κόσμο . Διαβάζω λοιπόν πως τη Δευτέρα 31 Μαϊου-Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος,- και ώρα 6.30 μ.μ., η μη Κυβερνητική Οργάνωση Nosmoke.gr διοργανώνει έξω από τη Βουλή, την πρώτη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Ελλάδα, με αίτημά την πλήρη απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους . Τα επιχειρήματα πως το κάπνισμα είναι ζήτημα προσωπικής επιλογής και όποιος δεν επιθυμεί να υποστεί τις βλαβερές συνέπειες του μπορεί απλά να μην επισκέπτεται τα μέρη όπου συχνάζουν καπνιστές , είναι μάλλον ψιλά γράμματα για τη Nosmoke.gr και άλλες παρόμοιες οργανώσεις, που έχουν αυτοαναγορευθεί σε προστάτες της υγείας μας και διακατέχονται από τη βεβαιότητα πως ξέρουν καλύτερα από μας ποιό είναι το καλό μας .Για την ιστορία, ας θυμηθούμε πως το Δεκέμβριο του 2009 η συγκεκριμένη οργάνωση , κατέθεσε μήνυση κατά μουσικού σχήματος που εμφανίζοταν εκείνες τις ημέρες στη Θεσσαλονίκη , επειδή στη διαφημιστική αφίσα οι τραγουδιστές Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και Γιάννης Κότσιρας εμφανίζονται να κρατούν...πούρα, γεγονός το οποίο η Nosmoke.gr ερμήνευσε ως ..."προτροπή σε απείθεια εναντίον του αντικαπνιστικού νόμου". Υπάρχει όμως και συνέχεια. Λίγους μήνες μετά και για τον ίδιο λόγο, η nosmoke.gr κατέθεσε μήνυτήρια αναφορά και εναντίον της...Ματθίλδης Μαγγίρα επειδή η διαφημιστική αφίσα για την παράσταση “BIG CIGAR” που παρουσιάζε η γνωστή show woman , έφερε τον "σατανικό" (προφανώς) τίτλο “Η Ματθίλδη Μαγγίρα ανάβει το BIG CIGAR”! Και όπως συνεχίζει η οργανώση στη μηνυτήρια αναφορά της : "Μάλιστα (στην αφίσα) εμφανίζεται ένα αναμμένο και καπνίζον πούρο, πάνω από το οποίο αναγράφεται η φράση “Μερικοί το προτιμούν... Αναμμένο”. Ολα αυτά προκαλούν, προτρέπουν και διεγείρουν δημόσια απείθεια".Η γλώσσα γυμνασιαρχή της δεκαετίας του '50 και η σεμνοτυφία ...γεροντοκόρης που σκανδαλίζεται μπροστά στο ανεπίτρεπτο θέαμα ενός ... αναμμένου πούρου, μάλλον θα κινούνταν στα όρια του γραφικού και θα αποτελούσε υλικό για τις σατιρικές εκπομπές της τηλεόρασης, αν όλοι αυτοί οι "πολιτικά ορθοί" χωροφύλακες δεν ήταν αποφασισμένοι να μας επιβάλλουν τις απόψεις τους , χρησιμοποιώντας τη δύναμη της κρατικής εξουσίας. Άλλωστε, στο site της η Nosmoke.gr ξεκαθαρίζει πως σκοπός της είναι η "Συνεργασία με την Πολιτεία για θέσπιση και εφαρμογή δίκαιων νόμων, που αφενός να προστατεύουν τους πολίτες και κυρίως τους νέους από τα καταστροφικά μηνύματα της καπνοβιομηχανίας και αφετέρου να διαφυλάσσουν την υγεία και την ελευθερία των μη καπνιζόντων."Μπροστά στον ασφυκτικό πατερναλισμό και στον κωμικό πουριτανισμό των Ταλιμπάν της αντικαπνιστικής εκστρατείας, αυτό το κείμενο του αείμνηστου Αντώνη Καρκαγιάννη είναι μια πραγματική όαση ελευθερης σκέψης :
"Δεν μπορώ να καταλάβω επίσης, γιατί θα πρέπει να προστατεύσουμε ενήλικες και νοήμονες ανθρώπους και δεν τους αφήνουμε ελεύθερους να συμφάγουν στο ίδιο εστιατόριο με καπνιστές ή να τους στερήσουμε τη χαρά να το διακινδυνεύσουν. Ή αν θέλουν μπορούν να επιλέξουν ένα άλλο εστιατόριο... καθαρό και αποστειρωμένο. Γενικώς παρατηρείται προτίμηση και σε μερικούς λατρεία στα κατασταλτικά μέτρα που μας απαλλάσσουν από τον κόπο να σκεφθούμε οτιδήποτε άλλο διαφορετικό. Νομίζουμε ότι θα μας απαλλάξουν από τα ναρκωτικά, από τα τσιγάρα, από τους μετανάστες, από τη βία και την εγκληματικότητα, από τις διαδηλώσεις. Δεν μας απάλλαξαν ποτέ και πουθενά. Εκείνο που τελικά μένει είναι οι κατασταλτικοί μηχανισμοί..."
Αναρτήθηκε από Τηλέμαχος Χορμοβίτης

Μήπως πρέπει να ενισχυθεί η φοροδιαφυγή;

Στις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού» το συμβόλαιο που έδενε το κράτος με τους πληβείους ήταν: «Προσποιούμεθα ότι σας πληρώνουμε και εσείς προσποιείσθε ότι δουλεύετε». Στην Ελλάδα, την τελευταία χώρα «υπαρκτού » στην Ευρώπη, η λογική είναι: «Προσποιούμεθα ότι σας παρέχουμε υπηρεσίες και εσείς προσποιείσθε ότι πληρώνετε φόρους». Και όσο το κράτος από την πλευρά του συνεχίζει να εκφράζει αυτή την λογική τόσο και οι πολίτες θα προσπαθούν να πράττουν το ίδιο. Εδώ λοιπόν θα πρέπει να αναζητηθεί το κλειδί της τεράστιας φοροδιαφυγής που παρατηρείται στην Ελλάδα και όχι σε διάφορες άλλες μεταφυσικές ερμηνείες του φαινομένου.
Όμως δυστυχώς οι πολιτικοί δεν εννοούν να το κατανοήσουν. Αναγγέλλοντας τα πρόσφατα μέτρα ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου προσδιόρισε τον εχθρό: «Απέναντι μας» είπε «είναι όσοι πλούτισαν σε βάρος του Δημοσίου»-εννοώντας τους «φοροφυγάδες» . Με αυτό τον τρόπο ο ΓΑΠ, ένας πολιτικός που έχει όλα τα προσόντα να διαφοροποιηθεί από την περιβάλλουσα πολιτική αθλιότητα, κατέληξε να μιλάει την «ξύλινη γλώσσα» του πλέον οπισθοχωρημένου τμήματος του κόμματος του ταυτίζοντας τα δεινά της Ελλάδας με τους «φοροφυγάδες» (και τους» ξένους κερδοσκόπους») Όμως προσδιορίζοντας έτσι τους «εχθρούς» ο πρωθυπουργός έδειξε ότι δεν κατανοεί το πραγματικό πρόβλημα. Ότι ο εχθρός είναι «το Δημόσιο που πλούτισε σε βάρος των εργαζομένων». Και όσο η κυβέρνηση δεν θέλει να αντιληφθεί ότι αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα , τόσο τα μέτρα που θα λαμβάνει θα παραμένουν αποσπασματικά, ταμειακά, υφεσιακά και εν κατακλείδι αναποτελεσματικά.
Ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν οι φόροι δεν είναι για να τιμωρούνται οι άνθρωποι επειδή η αγορά τους ευνόησε για τις υπηρεσίες, ιδέες, προϊόντα και καινοτομίες που προσφέρουν. Οι φόροι, αντίθετα με αυτά που πιστεύει η Αριστερά δεν είναι το τίμημα που πρέπει να καταβάλλει το άτομο για κάποιο προπατορικό αμάρτημα. Ο λόγος ύπαρξης των φόρων είναι για να χρηματοδοτούνται ορισμένα αγαθά τα οποία είτε δεν μπορούν να παράχθουν μέσα από τον μηχανισμό των εκούσιων συναλλαγών είτε κρίνεται ότι σε αυτά θα πρέπει να έχουν πρόσβαση όλοι οι πολίτες ανεξάρτητα της οικονομικής τους κατάστασης- αγαθά όπως η ασφάλεια, η δικαιοσύνη, η παιδεία και η υγεία.
Με άλλα λόγια οι πολίτες πληρώνουν φόρους και περιμένουν ως αντάλλαγμα δημόσια αγαθά και υπηρεσίες. Από την στιγμή που το επίπεδο των παρεχόμενων αγαθών/υπηρεσιών δεν αντιστοιχεί στους φόρους που καταβάλλουν έχουν κάθε ηθικό δικαίωμα(για να μην πω υποχρέωση) να προσπαθήσουν να σπάσουν το «συμβόλαιο» και να φοροδιαφύγουν.
Όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα στη χώρα μας. Σήμερα στην Ελλάδα μάλιστα οι πολίτες καλούνται επιπλέον να πληρώσουν για δημόσιες υπηρεσίες που υποτίθεται ότι έχουν ήδη πληρώσει μέσω των φόρων τους. Ένα τέτοια παράδειγμα είναι η παιδεία. Έχοντας πληρώσει τους φόρους ο πολίτης είναι υποχρεωμένος επί πλέον να πληρώνει για φροντιστήρια, ιδιαίτερα ,ξένες γλώσσες κλπ-επειδή ακριβώς το επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών είναι άθλιο.
Ένα άλλο παράδειγμα είναι η ιατρική περίθαλψη. Αν δεν καταβάλλει «φακελάκι» στο γιατρό, αν δεν πληρώσει για «αποκλειστική» νοσοκόμα και αν δεν έχει όλο του το σόι να του παρέχει βασικές νοσοκομειακές υπηρεσίες , ο πολίτης μπορεί να είναι σίγουρος ότι η παραμονή του στο δημόσιο νοσοκομείο θα αποτελέσει την πιο αξιομνημόνευτη εμπειρία της ζωής του.
Με άλλα λόγια στους τομείς π.χ. της υγείας και της παιδείας το μόνο που παίρνει ως αντάλλαγμα ο πολίτης για τους φόρους που πληρώνει είναι ένα κρεβάτι και ένα θρανίο. Όλα τα άλλα τα πληρώνει επί πλέον από την τσέπη του. Γιατί λοιπόν να μην προσπαθήσει να φοροδιαφύγει;
Παρεμπιπτόντως το επιχείρημα ότι η φοροδιαφυγή-δηλαδή η στέρηση πόρων- οδηγεί στο χαμηλό επίπεδο δημοσίων υπηρεσιών δεν έχει βάση. Τα τελευταία 30 χρόνια λάβαμε από την Ευρώπη και δανειστήκαμε από τις αγορές πάνω από 450 δις ευρώ. Όπως έχουν είξει άπειρες διεθνείς έρευνες π.χ. στην παιδεία το επίπεδο των υπηρεσιών δεν συνδέεται τόσο με τις δαπάνες όσο με την διάρθρωση κινήτρων/κυρώσεων που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σε αυτό τον τομέα. Στην περίπτωση της Ελλάδας η αύξηση των κρατικών εσόδων ιστορικά απλά συνεπάγεται περισσότερους πελατειακούς διορισμούς και περισσότερες προσόδους για τις συντεχνιακές ομάδες που έχουν εκ των έσω καταλάβει τις δημόσιες υπηρεσίες και τις απομυζούν..
Σήμερα στην Ελλάδα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (υπουργεία ΔΕΚΟ δήμους κλπ) απασχολούνται περίπου 1 εκατομμύριο άτομα. Να υποθέσουμε -με συντηρητικές εκτιμήσεις-ότι τουλάχιστον ένα 40% έχουν τοποθετηθεί στην βάση πελατειακών και όχι πραγματικών αναγκών; Με άλλα λόγια υπάρχει μια ομάδα 400.000 ατόμων τους οποίους οι πολίτες είναι υποχρεωμένοι να συντηρούν με τους φόρους τους και οι οποίοι ως αντάλλαγμα δεν προσφέρουν απολύτως καμία υπηρεσία. Για ποιό λόγο; Στη βάση ποίου ακριβώς ηθικού προστάγματος πρέπει ο πολίτης να πληρώνει φόρους για την συνεχιζόμενη «απασχόληση» τους; Ποια ακριβώς είναι η διαφορά μεταξύ του εργαζόμενου στον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα που αναγκάζεται να συντηρεί αυτή την τάξη των γραφειοκρατών με τους εργάτες στην ΕΣΣΔ που έπρεπε να τρέφουν τους εξίσου άχρηστους κομματικούς γραφειοκράτες;
Δυστυχώς όμως οι πολιτικοί στην Ελλάδα δεν επιθυμούν να κατανοήσουν την απλή αλήθεια ότι στα σύγχρονα κράτη καταβάλλεις φόρους έναντι κάποιου ανταλλάγματος. Ίσως επειδή οι ίδιοι δεν χρειάσθηκαν ποτέ να προσφύγουν σε δημόσια αγαθά – στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία, προσφεύγουν σε ιδιωτικά νοσοκομεία, έχουν σωματοφύλακες- που πληρώνει ο φορολογούμενος-για την ασφάλεια τους. Ίσως πάλι ακόμα και όταν προσφεύγουν σε δημόσιες υπηρεσίες απολαμβάνουν διακριτικής μεταχείρισης την οποία δεν έχει κανένας άλλος πολίτης.
Φυσικά όπως επεσήμανε πρόσφατα ο φίλος καθ. Μάνος Ματσαγγάνης σε άρθρο του στο newstime.gr δεν έχουν όλοι την ίδια δυνατότητα να φοροδιαφύγουν. Όμως το ηθικό δίδαγμα που θα πρέπει να εξάγει κανείς δεν είναι ότι όλοι θα πρέπει να πληρώνουν φόρους αλλά πως θα διαμορφωθούν οι μηχανισμοί εκείνοι που θα επιτρέπουν σε όλους τους πολίτες να φοροδιαφεύγουν και όχι απλά στους προνομιούχους συμπολίτες μας. Αυτό τουλάχιστον απαιτεί η κοινωνική δικαιοσύνη.
Τάκης Μίχας
O Τάκης Μίχας σπούδασε Εθνολογία και Φιλοσοφία στα πανεπιστήμια του Άρχους (Δανία), Ντουμπρόβνικ (Κροατία) και Σαντα-Κρουζ, (Καλιφορνια). Έχει εργασθεί σε Δανικές και Ελληνικές εφημερίδες. Σήμερα εργάζεται στην Ελευθεροτυπία ενώ παράλληλα αρθρογραφεί στην Wall Street Journal (Europe). Το 2002 τιμήθηκε με το βραβείο δημοσιογραφίας του ιδρύματος Μπότση.