Η ΕΛΛΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΛΗ , ΟΥΤΕ ΧΩΡΟΣ, ΔΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΘΕΝΩΣΟΥΝ. ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟΝ , ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟΝ , ΤΟ ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑ , ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΟΥΤΕ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ , ΟΥΤΕ ΥΠΟΤΑΣΣΕΤΑΙ , ΟΥΤΕ ΑΠΟΘΝΗΣΚΕΙ.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΣΣΑΣ

Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015

"δεν υπάρχει πιο ελεεινά δούλος από αυτόν που νομίζει ότι είναι ελεύθερος"

Η ψυχή του ανθρώπου χωρίζεται σε 3 μέρη, το Λογιστικό, το Θυμοειδές (ορμή) και το Αλόγιστο - Επιθυμητικό (υλιστικό). Το Λογιστικό μέρος της ψυχής πρέπει να άρχει και στο Θυμοειδές (όπου εδράζει το συναίσθημα) και στο Αλόγιστο - Επιθυμητικό.
Αν το θυμοειδές ξεφύγει από την εκ φύσεως ορθή - θεϊκή αρχή (Λογιστικό) έχουμε δύο περιπτώσεις:
1. Το θυμοειδές να γίνει όργανο του Αλόγιστου - Επιθυμητικού με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να γίνει έρμαιο των Υλιστικών παθών - ηδονών του
2. Το θυμοειδές να γίνει όργανο του ίδιου του θυμοειδούς, δηλαδή η ορμή να ελεγχθεί από το συναίσθημα, κατά προτεραιότητα, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να γίνει έρμαιο των Τιμητικών παθών - ηδονών του. Στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει άμεσο υλιστικό κέρδος, αλλά το πάθος - ηδονή βρίσκεται στις Τιμές δια της φήμης ή υστεροφημίας, γι αυτό έχουμε και τις γνωστές περιπτώσεις αυτοθυσίας για Θρησκευτικούς ή Πολιτικούς σκοπούς.
Αποτέλεσμα και των δύο αυτών περιπτώσεων είναι η δημιουργία παθών - ηδονών που οδηγούν στην δουλοπρέπεια η οποία οδηγεί στο σφάλμα, καθόσον η εκ φύσεως (δηλαδή η πραγματική) Ελευθερία απαιτεί το Λογιστικό να άρχει των υπολοίπων. Ο Δημιουργός δεν δημιούργησε με συναίσθημα αλλά με απόλυτη Λογική (Ιερά Τετρακτύς).
Με δυο λόγια όταν το Λογιστικό άρχει => Ελευθερία, όταν το Λογιστικό δεν άρχει => Δουλεία.
Τα πάθη - ηδονές είναι ο χειρότερος εξουσιαστής του ανθρώπου,  έτσι αν κάποιος τρίτος βρει τον τρόπο να εκμεταλλευτεί την νοητική - Λογιστική αδυναμία του πλήθους και κατευθύνει τα δύο αυτά είδη παθών (Τιμητικό και Υλιστικό) εκεί που αυτός θέλει, θα κυριαρχήσει επάνω τους και θα τους εξουσιάσει απόλυτα. Η ψευτοδημοκρατία είναι το απόλυτο όργανο κάλυψης διότι δίνει την ψευδαίσθηση στο πλήθος ότι αυτενεργεί (ελευθερία), αυτή η ψευδαίσθηση πείθει (δημιουργεί αυταπάτη), οπότε μετατρέπει το πλήθος σε ένα πρώτης τάξεως πειθήνιο όργανο. Την εσωτερική αυτή πίστη του πλήθους την ενεργοποιεί ο συνδυασμός δύο δυνάμενων, του εγωισμού και της ελλείψεως ισχυρού Λογισμού.
"δεν υπάρχει πιο ελεεινά δούλος από αυτόν που νομίζει ότι είναι ελεύθερος"
απόσπασμα από ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τό Ναύπλιον

Σελίδες

Χρονοχάρτης τῶν πυρηνικῶν δοκιμῶν ἀπὸ τὸ τέλος τοῦ Β’ΠΠ μέχρι τὸ 2000

.

.

ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ