Τι σημαίνει λοιπόν ότι μεταβαίνει ο ανθρώπινος κόσμος στην ψηφιακή εποχή; Αυτό σημαίνει τρία πράγματα: πρώτον, ότι ο ίδιος ο άνθρωπος δεν έχει τη βούληση, αλλά ούτε και τη συνείδηση να αυτοπροσδιορίζεται ως άνθρωπος του Διαφωτισμού. Το πνεύμα και το σώμα του σύγχρονου ανθρώπου έχουν καταστεί ψηφιακές προεκτάσεις των τεχνολογικών εταιρειών που ελέγχουν, επιτηρούν και κατευθύνουν την ανθρώπινη ζωή.
Το δεύτερο σημείο του ψηφιακού μετασχηματισμού της κοινωνίας αναφέρεται στην «τελική λύση» που έχει συντελεστεί στην «ανθρώπινη συνθήκη». Οσοι ζούμε στην καθημερινότητα στο πλαίσιο του «κοινωνικού βιόκοσμου» δεν συναντάμε άτομα, αλλά εξαρτήματα της ψηφιακής κοινωνίας. Οι άνθρωποι «μεταξύ μας» κυκλοφορούν με το «κινητό τηλέφωνο». Αυτό το εργαλείο δεν είναι όργανο επικοινωνίας . Είναι η συνθήκη ετεροκαθορισμού ατόμων και κοινωνικών συλλογικοτήτων που δεν θέλουν να είναι ο «εαυτός τους».
Το τρίτο σημείο των αναλυτικών και ερμηνευτικών παρατηρήσεων σχετικά με την αντι-ανθρώπινη «μεταμόρφωση του κόσμου» έχει να κάνει μ’ ένα μέσο επικοινωνίας που ονομάζεται χρήμα.
Κοντολογίς η νέα παγκόσμια ψηφιακή εποχή όχι μόνο διαμόρφωσε τις πραγματολογικές συνθήκες για το «τέλος του ανθρώπου» , αλλά οδήγησε την ανθρωπότητα στα όρια της υπαρξιακής συγκρότησής της.
Θεόδωρος Γεωργίου Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου