Αὐτὴ ἡ φωτογραφία ἔπρεπε νὰ πάρῃ Νόμπελ τῆς πιὸ ἐπιτυχημένης φωτογραφίας τῶν τελευταίων 50 ἐτῶν ἡ ὁποία ἀποκαλύπτει τόσα πολλὰ πράγματα ποὺ θὰ χρειάζονταν ὧρες ἀφηγήσεως, τὰ δὲν νοήματα ποὺ ἐξάγονται θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπασχολοῦν τὴν Ἀκαδημαϊκὴ διανόηση.
Αὐτοὶ ποὺ βλέπετε σὲ πρῶτο ἐπίπεδο εἶναι οἱ ἄνθρωποι μὲ τοὺς ὁποίους παραδοσιακὰ ἔχει πρόβλημα ἡ ἐξουσία, εἶναι αὐτοὺς ποὺ κυνηγάει ἡ ἀστυνομία … σᾶς φαίνεται περίεργο;
Οἱ ἀστυνομικοὶ στὸ δεύτερο ἐπίπεδο εἶναι αὐτοὶ ποὺ κηνυγοῦν αὐτοὺς τοῦ πρώτου ἐπιπέδου ἀλλὰ τώρα προστατεύονται ἀπὸ τοὺς ἀντιπάλους τους καὶ στέκονται πίσω ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς τους. Οἱ δὲ ἀνθέλληνες τοῦ πρώτου πλάνου δὲν αἰσθάνονται καμμία ἀπειλὴ ὁταν ὁ παραδοσιακός τους ἐχθρὸς βρίσκεται ἀπὸ … πίσω τους· αὐτὸ δὲν συμβαίνει πουθενὰ οὔτε στὴ φύση.
Τὰ σώματα ἀσφαλείας εἶναι κρατικοὶ ὑπάλληλοι ποὺ συντηροῦνται ἀπὸ τὸν μόχθο τῆς κοινωνίας καὶ βρίσκονται ἐκεῖ γιὰ τὴν προστασία της. Ἔχουν πάρει ὅρκο ὁτι θὰ ὑπερασπίζονται τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ κράτους ἀκόμη καὶ μὲ τὴ ζωή τους.
Οἱ κομμουνιστὲς καὶ ἀναρχικοὶ εἶναι περιθωριοποιημένα ἄτομα ποὺ δὲν κατάφεραν νὰ ἐνταχθοῦν στὴν κοινωνία ποὺ τοὺς φιλοξενεῖ καὶ ἔχουν ταχθεῖ ἐναντίον τῆς κοινωνίας γιὰ νὰ τὴν ἐκδικηθοῦν. Τὸ ἴδιο συμβαίνει μὲ τοὺς ναρκομανεῖς, οἱ ὁποίοι ἐπιλέγουν νὰ «κοιμοῦνται» γιὰ νὰ μὴν ἀντιμετωπίζουν τὴν πραγματικότητα, τὴν ὁποία δὲν ἔχουν κατορθώσει νὰ ἀποδεχθοῦν. Παρομοίως μὲ τὰ σώματα ἀσφαλείας καὶ αὐτὲς οἱ δύο κατηγορίες συντηροῦνται ἢ παρασιτοῦν μὲ κόστος τῆς κοινωνίας.
Αὐτοὶ ποὺ βλέπετε ἐκεῖ στὸ πρῶτο ἐπίπεδο, εἶναι οἱ μισθοφόροι ποὺ ἐνίοτε χρησιμοποιοῦν τὰ κράτη γιὰ νὰ διατηροῦν τὴν ἐξουσία.
Ἐπὶ Ῥωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας ἦταν ἄγριοι πολεμιστὲς ποὺ μετὰ ἀπὸ τὶς μάχες ἐὰν τύχαινε νὰ συνθηκολογήσουν οἱ δύο ἀντίπαλοι παρέμεναν μὲ τοὺς Ῥωμαίους ποὺ εἶχαν ὀργανωμένο κράτος καὶ ἦταν συμφέρουσα περίπτωση διότι εἶχαν μισθὸ καὶ μερίδια λαφύρων ἀπὸ τὶς πολεμικὲς ἐπιχειρήσεις.
Σὲ κάποια ἄλλη περίπτωση καὶ ἐφόσον ὑπῆρχε ἀπειλὴ ἀπὸ ἕνα ἰσχυρότερο ἐχθρό, δὲν ἦταν καθόλου ἀπίθανο οἱ ἄγριοι νὰ συνταχθοῦν ἐναντίον πρὸ τοῦ κοινοῦ κινδύνου ἔχοντας τοὺς χθεσινοὺς ἐχθρούς, σημερινοὺς συμμάχουν νὰ πολεμοῦν πλάϊ-πλάϊ, ἄλλωστε ἦταν ἠδη πεπειραμένοι πολεμιστές.
Ἐὰν αὐτοὶ οἱ ἄγριοι μποροῦσαν νὰ συντηρηθοῦν ἀπὸ μόνοι τους, σὲ συνεργασία μὲ τὸ κράτος συμφωνοῦσαν νὰ παίζουν τοὺς «ἐχθροὺς» τῆς αὐτοκρατορίας μὲ τὸ νὰ τρομοκρατοῦν τὰ χωριὰ καὶ τὶς πόλεις τῆς ἐπικράτειας, ὥστε οἱ περίοικοι νὰ ἀναγκάζονται νὰ πληρώνουν φόρους ἀπὸ τὶς σοδειές τους σὰν ἀντάλλαγμα γιὰ τὴν προστασία τους.
Οἱ ὑποδυόμενοι τοὺς ἐχθροὺς εἶχαν ἀμοιβὲς ἀπὸ τοὺς φόρους ποὺ πλήρωναν οἱ περίοικοι οἱ ὁποίοι στὴν οὐσία ΠΛΗΡΩΝΑΝ τὸν ἐχθρό τους γιὰ νὰ τοὺς ἐπιτίθεται καὶ νὰ τοὺς κρατάῃ φοβισμένους. (Τώρα γίνεται τὸ ἴδιο, ἀλλὰ καὶ μὲ ἄλλη προέκταση, μὲ τοὺς λαθρομετανάστες ποὺ παίρνουν τὰ λεφτά σας, σᾶς βρίζουν, σᾶς λένε ῥατσιστὲς καὶ σᾶς ἀπειλοῦν).
Ἡ διαφορὰ μὲ τοὺς ἄγριους πολεμιστὲς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ μὲ αὐτὸν τὸν κόκκινο συρφετὸ ποὺ βλέπετε στὴν φωτογραφία, εἶναι ὁτι αὐτοὶ οἱ κομμουνιστὲς ἀναρχικοὶ ποὺ παίζουν τὸν ἴδιο ῥόλο μὲ τοὺς τότε «προστάτες» τῆς αὐτοκρατορίας εἶναι ὁτι αὐτοὶ οἱ ἠλίθιοι δὲν ἔχουν καμμία ἀπολαβὴ ἀπὸ τὰ λάφυρα καὶ δὲν πληρώνονται ἀπὸ τὸ κράτος ἐκτὸς ἀπὸ κάτι ἐπικίνδυνα παράσιτα ποὺ βρίσκονται στὸν ἴδιο μηχανισμὸ καὶ πληρώνονται ἀδρὰ ἀπὸ ξένους λογαριασμοὺς ὅπως εἶναι ὁ Πέτρος Κωνσταντίνου τοῦ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μία ἀπὸ τὶς σπάνιες ἀνθελληνικὲς μορφὲς ποὺ ἔχουν περάσει ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα.
Ἔχουμε λοιπὸν παρατεταγμένα δύο σώματα στρατοῦ διαφορετικῶν προελεύσεων καὶ συμφερόντων τὰ ὁποῖα ἔχουν συνταχθεῖ πρὸ ἑνὸς ΚΟΙΝΟΥ ΕΧΘΡΟΥ.
Μπορεῖτε νὰ καταλάβετε ἐναντίον ποιανοῦ συντάσσονται καὶ ἀντιμετωπίζουν σὰν ΚΟΙΝΟ ΕΧΘΡΟ ἀναρχικοὶ κομμουνιστὲς καὶ τὰ σώματα ἀσφαλείας;
