Παιδεραστία καί υποκρισία τού κόσμου μας...

ΕΔΩ

Γιά ποιά 2 δισεκατομμύρια παιδεραστές μιλάμε, είτε Ισλαμιστές, είτε Ινδουιστές κλπ.... στόν κόσμο μας νά δείτε τί γίνεται.... 

Ιδανικοί πολιτικοί ...οί υπάκουοι πολιτικοί...

Δείτε καί αυτήν τήν ταινία τού 1976. Κάτι μάς λέει....

Παντού όπου ο όχλος κατεδαφίζει και κρεμάει (!) αγάλματα, η ιστορία λέει ότι οι άνθρωποι θα είναι οι επόμενοι

Για χιλιετίες, ο όχλος στοχεύει τις εικόνες των κοινωνιών με ποικίλους στόχους και με ποικίλους σκοπούς. Οι στόχοι κυμαίνονταν από κυβερνήτες έως κληρικούς, από τυράννους έως αβοήθητους, και από ένοχους έως αθώους και τα αποτελέσματα κυμαίνονταν από τη νίκη έως την ήττα ανάλογα με τη δύναμη και τη θέληση της κοινωνίας. Η υπόσχεση της αιματοχυσίας που ακολουθεί, ωστόσο, είναι ιστορική βεβαιότητα. Τα σύμβολα ενός λαού δεν ικανοποιούν ποτέ: Οι ίδιοι οι άνθρωποι πρέπει πάντα να είναι οι επόμενοι.

Το 1790, όχλοι λεηλάτησαν την πολύτιμη Παναγία των Παρισίων. Για τους επαναστάτες, ο καθεδρικός ναός συμβόλιζε ό, τι ήταν λάθος με την ιστορία και την κοινωνία της Γαλλίας - μια ιστορία βασιλιάδων, παράδοσης και θρησκείας, και μια κοινωνία που περιβάλλεται από βασιλική αδικία και συστημική ανισότητα.
Κατά τα επόμενα τρία χρόνια, τα πλούτη και τα αντικείμενα της εκκλησίας του 12ου αιώνα αφαιρέθηκαν, κλέφτηκαν και καταστράφηκαν, τα απομεινάρια τους κρύφτηκαν από τους πιστούς και πουλήθηκαν από τους άπιστους. Τα αγάλματα της Παναγίας αφαιρέθηκαν και αγάλματα στη "Θεά της Ελευθερίας" πήραν τη θέση τους σε βεβηλωμένους βωμούς.

Στο κοντινό Sainte-Chapelle, τα αγάλματα των 12 αποστόλων βανδαλίστηκαν, αποκεφαλίστηκαν και θάφτηκαν - τα μισά τόσο άσχημα που εξακολουθούν να υφίστανται προσπάθειες αποκατάστασης. Ενώ η καταστροφή της θρησκευτικής τέχνης εξελισσόταν, οι ιερείς που δεν ορκίζονταν πίστη στη νέα τάξη και εκείνοι που τους βοηθούσαν καταδικάστηκαν σε θάνατο.

Πίσω στον καθεδρικό ναό, η επαναστατική κυβέρνηση μπέρδεψε τα 28 αγάλματα των βασιλιάδων του αρχαίου Ιούδα για Γάλλους βασιλιάδες (πλούσιοι γέροι και όλα αυτά), σύροντάς τους στη δημόσια πλατεία για αποκεφαλισμό. Τα θαμμένα κεφάλια τους δεν ανακαλύφθηκαν ξανά για σχεδόν 200 χρόνια.

Στην πλατεία Place de Louis XV, το μεγάλο άγαλμα γκρεμίστηκε και η πλατεία μετονομάστηκε σε Place de la Revolution. Υψώθηκε μια γκιλοτίνα, και ο «απελευθερωμένος» χώρος θα έβλεπε την εκτέλεση περισσότερων από 1.200 κρατουμένων, από τον βασιλιά Λουδοβίκιο XVI και τη σύζυγό του μέχρι τον ίδιο τον αρχηγό των εκτελέσεων, τον Ροβεσπιέρο.

1700 χρόνια πριν, ο Πλίνιος ο Νεότερος περιέγραψε πως τα χρυσά αγάλματα του Αυτοκράτορα Δομιτιανού «με βία ρίχτηκαν κάτω και έγιναν θυσία για τη χαρά του κοινού» εν μέσω της ανατροπής και της δολοφονίας του.

Ήταν σπορ και χόμπι να ταπεινώνεις αυτά τα ανυψωμένα κεφάλια [αγάλματα], να τα κάνεις να προσκυνήσουν και να φιλούν το έδαφος, να τα χτυπάς με σφυριά, να τα χτυπάς με τσεκούρια, σαν να περιμένεις να πατώσουν και να πονέσουν. Όλοι επιδίδονταν με πάθος γιατί πίστευαν ότι αποτελεί μεγαλειώδη εκδίκηση να βλέπεις τα σπασμένα άκρα τους, τις αποσπασμένες αρθρώσεις τους, και τελικά τις απαίσιες και φρικτές εικόνες τους να ρίχνονται στις φλόγες για να λιώσουν.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο βανδαλισμός από τους όχλους ξεκίνησε το 2017 με ένα άγαλμα ενός ανώνυμου στρατιώτη της Συνομοσπονδίας που κλιμακώθηκε σε Συνομοσπονδιακούς αξιωματικούς και τον Στρατηγό Ρόμπερτ Ε. Λι, ο οποίος πέθανε ως μια εθνικά αναγνωρισμένη μορφή ειρηνικής συμφιλίωσης των Αμερικάνων. Όταν οι επικριτές, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ανησυχούσαν ότι η εικονοκλασία θα συνεχιστεί στον Τόμας Τζέφερσον και τον Τζορτζ Ουάσινγκτον, χλευάστηκαν από αριστερούς δημοσιογράφους, αρθρογράφους και παρουσιαστές, από τους κάποτε σεβαστούς New York Times μέχρι τον υπερεκτιμημένο κωμικό John Oliver , που κορόιδευε, αλλά σε λιγότερο από τρία χρόνια αγάλματα του Ουάσιγκτον και του Τζέφερσον βανδαλίστηκαν και ρίχθηκαν από τα βάθρα τους. Το μνημείο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για τους πραγματικούς αντιφασιστές της Αμερικής γέμισε με σπρέι, μαζί με το μνημείο του Λίνκολν. Ένας βόρειος υπερασπιστής της κατάργησης της δουλείας που τον μποϊκόταραν στο Νότο βάφτηκε με κόκκινο χρώμα αίματος και του έβαλαν μια θηλιά στο λαιμό του.
Ένα μνημείο για τους ηρωικούς μαύρους στρατιώτες της Ένωσης βανδαλίστηκε, ο ήρωας του στρατού της Ένωσης ξεθεμελιώθηκε και ένα μνημείο για τρία μαύρα θύματα φυλετικής βίας βανδαλίστηκε. Ένα άγαλμα του καθολικού αγίου Junípero Serra καταρρίφθηκε λίγες μέρες αργότερα, με έναν υποστηρικτή να ζητά να σκάψουν και να αφαιρεθούν τα οστά του.

Τα ιερά θρησκευτικά αγάλματα που απεικονίζουν τον Χριστό με ανοιχτόχρωμο δέρμα «είναι μια μορφή λευκής υπεροχής… Ρίξτε τα», έγραψε ο «ακτιβιστής» Shaun King το απόγευμα της Δευτέρας. «Όλες οι τοιχογραφίες και τα βιτρό με τον λευκό Ιησού, και την Ευρωπαία μητέρα του, και τους λευκούς τους φίλους πρέπει και αυτά να πέσουν κάτω».

Την Παρασκευή, ένα άγαλμα ενός στρατιώτη της Συνομοσπονδίας ξεθεμελιώθηκε και κρεμάστηκε από στύλο φωτισμού σε μια φρικτή προειδοποίηση για αυτά που θα ακολουθήσουν.

Αστυνομικοί και ρεπόρτερς δέχθηκαν επίθεση, ενώ δήμαρχοι και δημοσιογράφοι υπερασπίστηκαν τις ταραχές ως «κυρίως ειρηνικές». Όταν μια ιστορική εκκλησία απέναντι από τον Λευκό Οίκο πυρπολήθηκε, η επισκοπική λειτουργός της καλωσόρισε τον όχλο και αποκήρυξε τον Τραμπ. Μαζί της πήγε και ο Καθολικός αρχιεπίσκοπος της Ουάσιγκτον και ο δήμαρχος ονόμασε την οδό όπως ήθελε ο όχλος (“Black Lives Matter”). Αργότερα ο όχλος ανακήρυξε την οδό του δημάρχου την δική τους «αυτόνομη ζώνη».
Το ίδιο απόγευμα, αφότου έπεσε ο δεύτερος πυροβολισμός, ο δήμαρχος του Σιάτλ  ανακοίνωσε ότι η ένοπλη και τειχισμένη "αυτόνομη ζώνη" του όχλου θα διαλυθεί. Για τις προηγούμενες δύο εβδομάδες, ο δήμαρχος είχε αποσύρει την αστυνομία από τον αστυνομικό σταθμό και τη γύρω περιοχή, παραχωρώντας στο κέντρο στον όχλο για να στοχοποιεί και να τρομοκρατεί ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων και ο ένας τον άλλον κατά βούληση.

«Ξέρει κανείς εδώ τι συνέβη στους ανθρώπους που δεν εντάχθηκαν στη Γαλλική Επανάσταση;» φώναξε ένα μέλος του όχλου με μεγάφωνο μια εβδομάδα πριν.

"Τους κόπηκε το κεφάλι" φώναξε ο όχλος.

Μια κοινωνία που πιστεύει στον εαυτό της χτίζει μνημεία, μια άρρωστη κοινωνία όχι, και μια πεθαμένη κοινωνία παρακολουθεί καθώς αυτά γκρεμίζονται. 
Ενώ οι Ρωμαίοι βασιλιάδες, οι Γάλλοι μοναχοί, οι Αμερικάνοι Tories (πιστοί στο αγγλικό στέμμα) και οι Ρώσοι τσαρικοί δεν μπόρεσαν να νικήσουν τις επαναστάσεις που κατέστρεψαν για πρώτη φορά τα σύμβολά τους, σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες απλά δεν θέλουμε.

Το αίμα ήδη χύνεται, με πολίτες να υπερασπίζονται το βιό τους, ανθρώπους να σκοτώνονται και να τραυματίζονται σοβαρά σε πόλεις σε ολόκληρη τη χώρα. Χωρίς μια αποφασιστική και στοχευμένη καταστολή αυτής της αταξίας και των ηγετών της, οι διαπράξεις και οι στοχευμένες δολοφονίες των αντιπάλων και των αντιφρονούντων θα έρθουν στη σύντομα.

Ο ολοένα και πιο βίαιος όχλος στους δρόμους μας το φωνάζει, και οι εξεγέρσεις της ανθρώπινης ιστορίας εκεί οδηγούν κάθε φορά. Πάντα έτσι γίνεται.

ΚΟ 

Οί πραγματικοί μαχητές στά δύσκολα φαίνονται...

Οί γενναίοι τολμούν...
Οί πραγματικοί μαχητές στά δύσκολα φαίνονται...

ΔΟΥΛΟΙ ΑΥΤΩΝ....

ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ

ΛΕΥΙΤΙΚΟ

Κεφάλαιο ΚΕ

Στίχοι 44-46

Στίχος 44: καὶ παῖς καὶ παιδίσκη, ὅσοι ἂν γένωνταί σοι ἀπὸ τῶν ἐθνῶν, ὅσοι κύκλῳ σού εἰσιν, ἀπ᾿ αὐτῶν κτήσεσθε δοῦλον καὶ δούλην·

Στίχος 45: καὶ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν παροίκων τῶν ὄντων ἐν ὑμῖν, ἀπὸ τούτων κτήσεσθε καὶ ἀπὸ τῶν συγγενῶν αὐτῶν, ὅσοι ἂν γένωνται ἐν γῇ ὑμῶν, ἔστωσαν ὑμῖν εἰς κατάσχεσιν.

Στίχος 46: καὶ καταμεριεῖτε αὐτοὺς τοῖς τέκνοις ὑμῶν μεθ᾿ ὑμᾶς, καὶ ἔσονται ὑμῖν κατόχιμοι εἰς τὸν αἰῶνα· τῶν δὲ ἀδελφῶν ὑμῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἕκα

στος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ οὐ κατατενεῖ αὐτὸν ἐν τοῖς μόχθοις.

Μετάφραση στα νέα ελληνικά:

Στίχος 44 - Δούλον και δούλην θα αποκτήσετε από τα ειδωλολατρικά έθνη, που ευρίσκονται γύρω σας. Από αυτά θα αποκτήσετε δούλους και δούλας.

Στίχος 45 - Επίσης από τα παιδιά των ξένων, που ευρίσκονται μαζή σας από αυτά θα αποκτήσετε δούλους και δούλας και από τους συγγενείς των· όσοι θα γεννηθούν εις την χώραν σας θα είναι εις ιδιοκτησίαν σας

Στίχος 46 -   Και θα μοιράσετε αυτούς ως κληρονομίαν εις τα τέκνα σας τα κατόπιν από σας. Θα είναι υπό την κατοχήν σας για πάντα. Κανένας όμως από τους Ισραηλίτας δεν θα επιτρέπεται να πάρει τον αδελφόν του ως δούλον με έργα συνεχή και επίπονα.

 ........συνεχίζεται 

{ ΛΕΥΙΤΕΣ

Μὴ φοβᾶσαι νὰ ἱκανοποιεῖς τὶς ἀνάγκες σου, ἀπεναντίας πρέπει νὰ τίς πολλαπλασιάσεις . Αὐτὸ εἶναι τὸ σημερινὸ δόγμα τοῦ κόσμου γιά τήν ἐλευθερία.

0inShare

«Κοιτάξτε τους κοσμικούς, όλον αυτὸν τον κόσμο που υψώνεται αλαζονικὰ πάνω απ’ το λαὸ του Θεού. Δε διαστρέβλωσαν τάχα την μορφή του Θεού και την αλήθειά Του; Έχουν την επιστήμη τους. Μα η επιστήμη μπορεί να εξετάσει μονάχα εκείνα που γίνονται αντιληπτὰ με τις αισθήσεις. 
Ο ψυχικὸς κόσμος, δηλαδὴ τὸ ἀνώτερο μισὸ τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης, ἔχει τέλεια ἐξοστρακιστει, ἀποδιώχτηκε μὲ ἀλαλαγμοὺς θριάμβου, ἀκόμα καὶ μὲ μίσος. Ὁ κόσμος διακήρυξε τὴν ἐλευθερία, τὸν τελευταῖο καιρὸ ἰδιαίτερα, καὶ τί ἔγινε λοιπὸν μὲ τούτη τὴν ελευθερία τους; Σκλαβιά μονάχα και αυτοκτονία! Γιατὶ οἱ κοσμικοὶ λένε: 
– Έχεις ανάγκες και πρέπει να τις ἱκανοποιήσεις. Γιατὶ ἔχεις τὰ ἴδια δικαιώματα ποὺ ἔχουν καὶ οἱ πιὸ ἐξέχοντες καὶ οἱ πιὸ πλούσιοι. Μὴ φοβᾶσαι νὰ τὶς ἱκανοποιεῖς, ἀπεναντίας πρέπει νὰ πολλαπλασιάσεις τὶς ἀνάγκες σου. Αὐτὸ εἶναι τὸ σημερινὸ δόγμα τοῦ κόσμου. 

Νομίζουν πὼς αὐτὸ θὰ πεῖ ἐλευθερία. Μὰ τί προκύπτει ἀπ’ αὐτὸ τὸ δικαίωμα τῆς αὔξησης τῶν ἀναγκῶν; Στοὺς πλούσιους ἡ ἀπομόνωση καὶ ἡ πνευματικὴ αὐτοκτονία, στοὺς φτωχοὺς ὁ φθόνος κι ὁ φόνος· γιατὶ δικαιώματα βέβαια τοὺς δώσανε μὰ δὲν τοὺς δείξανε ἀκόμα τὸν τρόπο νὰ ἱκανοποιήσουν τὶς ἀνάγκες τους. Λένε πὼς ὁ κόσμος συνενώνεται ὅλο καὶ πιὸ πολύ, συγχωνεύεται σὲ μίαν ἀδελφότητα, γιατὶ συντομεύονται οἱ ἀποστάσεις, καὶ οἱ σκέψεις μεταφέρονται μὲ τὸν ἀέρα. Ἀλλοίμονο... 

Μὴν πιστεύετε σὲ μία τέτοια συνένωση τῶν ἀνθρώπων. Ἔχοντας τὴν ἀντίληψη πὼς ἐλευθερία εἶναι ἡ αὔξηση καὶ ἡ γρήγορη ἱκανοποίηση τῶν ἀναγκῶν, διαστρεβλώνουν τὴ φύση τους, γιατὶ ἀποχτοῦν πολλὲς ἄσκοπες κι ἀνόητες ἐπιθυμίες καὶ συνήθειες. Ζοῦνε γιὰ νὰ ζηλεύουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, γιὰ τὶς σωματικὲς ἀπολαύσεις καὶ τὶς ἐπιδείξεις. Θεωροῦν τὰ γεύματα, τ’ ἁμάξια, τοὺς βαθμούς, τοὺς δούλους-ὑπηρέτες, τόσο ἀπαραίτητα ποὺ εἶναι ἕτοιμοι νὰ θυσιάσουν γι’ αὐτὰ τὴ ζωή τους, τὴν τιμή τους καὶ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον τους. Κι ὅταν δὲν μποροῦν νὰ κορέσουν αὐτὲς τὶς ἐπιθυμίες τους, αὐτοκτονοῦν. Ὅσοι δὲν εἶναι πολὺ πλούσιοι, κάνουν τὰ ἴδια. Οἱ φτωχοὶ ξεχνοῦν τὸ ἀνικανοποίητο καὶ τὴ ζήλια τους μὲ τὸ κρασί. Μὰ σύντομα ἀντὶ γιὰ κρασὶ θὰ μεθύσουν μὲ αἷμα. 

Ἐκεῖ τοὺς ὁδηγοῦν. Καὶ σᾶς ρωτάω λοιπόν: Εἶναι ἐλεύθερος ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος; 
Γνώρισα ἕναν «ἀγωνιστὴ τῆς ἰδέας» ποὺ μοῦ διηγόταν ὁ ἴδιος πὼς ὅταν τοῦ στέρησαν στὴ φυλακὴ τὸν καπνό, τόσο τὸν βασάνισε τούτη ἡ στέρηση ποὺ λίγο ἔλλειψε νὰ πάει καὶ νὰ προδώσει τὴν «ἰδέα» του, μόνο καὶ μόνο γιὰ λίγο καπνό. Κι ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος νὰ σοῦ λέει: 
– Ἀγωνίζομαι γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα. 
Μὰ ποῦ μπορεῖ νὰ φτάσει ἕνας ἄνθρωπος σὰν κι αὐτόν; Καὶ γιὰ τί εἶναι ἱκανός; Γιὰ μία σύντομη προσπάθεια ἴσως, μὰ γιὰ πολὺ καιρὸ δὲ θ’ ἀντέξει. Καὶ δὲν εἶναι καθόλου παράξενο πού, ἀντὶ νὰ κατακτήσουν τὴν ἐλευθερία, πέσανε στὴ σκλαβιὰ κι ἀντὶ νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν ἀδερφικὴ ἀγάπη καὶ τὴ συνένωση τῶν ἀνθρώπων, πέσανε ἀπεναντίας στὴν ἀνθένωση καὶ στὴν ἀπομόνωση, ὅπως μοῦ ’λεγε στὰ νιάτα μου ὁ μυστηριώδης ἐπισκέπτης καὶ δάσκαλός μου. Γι’ αὐτὸ καὶ σβήνει ὅλο καὶ περισσότερο στὸν κόσμο ἡ ἰδέα γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τῆς ἀνθρωπότητας, γιὰ τὴν ἀδελφοσύνη καὶ τὴν ἀκεραιότητα τῶν ἀνθρώπων. Ὅποιος ἀκούει αὐτὴ τὴν ἰδέα, τὴν κοροϊδεύει, γιατὶ πῶς μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ ἀπαρνηθεῖ τὶς συνήθειές του, ποῦ θὰ τραβήξει αὐτὸς ὁ σκλάβος πού ’χει τόσο συνηθίσει νὰ ἱκανοποιεῖ τὶς ἀναρίθμητες ἀνάγκες του, ποὺ αὐτὸς μονάχος του τὶς ἔχει ἐφεύρει; Αὐτὸς ἔχει ἀπομονωθεῖ καὶ δὲν τὸν νοιάζει καθόλου γιὰ τὸ σύνολο. Καὶ τί καταφέρανε; Μάζεψαν περισσότερα πλούτη, μὰ ἡ χαρά τους λιγόστεψε.» 
Ντοστογιέφσκι - απόσπασμα από το βιβλίο: Ἀδελφοὶ Καραμαζώφ, τόμος Β΄, ἐκδ. Γκοβόστη. Μτφρ. Ἄρης Ἀλεξάνδρου
πηγή

Οί άνθρωποι ακολουθούν τήν νοοτροπία τού ''κοπαδιού'' ...Βρές τόν τρόπο νά ξεφύγεις...!!!

0inShare

Στη σύγκρουση των προσωπικών αντιλήψεων και της κοινής γνώμης, νικά πάντα η δεύτερη, καθώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει την τάση να «επανεκπαιδεύει» τον εαυτό του, όταν αντιλαμβάνεται ότι βρίσκεται σε σύγκρουση με τους άλλους και να ακολουθεί τη «συμπεριφορά των πολλών».
ΕΔΩ 

Αυτό γιά παράδειγμα κανείς δέν μπορεί νά τό κάνει...όλοι στό κοπάδι....