ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ .

Μὲ χρόνους μὲ καιροὺς καὶ ἥμισυ καιροῦ,

κάποιος ἀμαθής, ἁμαρτωλὸς χυδαῖος,

καμμία γυναῖκα τοῦ λαοῦ πτωχὴ

σ’ ἐνθυμεῖται κι ἔρχεται νὰ σοῦ φέρ’

ὄχι χρυσόν, ἀλλὰ ὀλίγο λιβάνι,

ἕνα κερί κι ὀλίγο λάδι στὴν μποτίλια

σ’ ἐσὲ ποὺ εἶσαι ὅλων ὁ δοτήρ.

«Στὸ Χριστὸ στὸ Κάστρο» (1892), Παπαδιαμάντης.